29 Oktober 06 - 22:10Noordwijk aan Zee

We zijn weer een week verder (en wat voor 1, maar daarover later), maar vorige week waren we even naar het strand van Noordwijk. Leuke plaatjes aan de kustlijn gemaakt. Ik kan zoals gewoonlijk weer eens niet kiezen en overweeg er zelfs eentje op Canvas af te laten drukken. Maar welke he???! (Ik denk zelf deze:)

En dag na de foto's werd Jonah ziek. Hand- voet- en mondzeer. Nee, vast nog nooit van gehoord, maar het bestaat wel degelijk. En is heel erg besmettelijk. Hij had vooral de blaren op zijn handen. Gelukkig in mindere mate in zijn mond. Maar de verminderde eetlust was opmerkelijk en de diarree ook! Maar daarbij hoorde een waanzinnig lastig humeur. Vreselijke driftbuien! Maar ja, het is ook een peuterpuberfase, dus het zal elkaar wel versterkt hebben.

Wat is de hand-, voet- en mondziekte?

Hand-, voet- en mondziekte (HVMZ) is een veelvoorkomende kinderziekte. De ziekte lijkt op mond-en-klauwzeer bij koeien en varkens, maar wordt door andere virussen veroorzaakt. Meestal gaat het om het coxsackievirus.
Hand-, voet- en mondziekte is niet besmettelijk van mens op dier of van dier op mens. Wel is het heel besmettelijk voor mensen onderling, vooral als iemand de ziekte net heeft.
De ziekte komt voor in epidemieën in de zomer en het begin van de herfst en vooral bij kleine kinderen (jonger dan vier jaar). Het virus verspreidt zich door de lucht via kleine vochtdruppeltjes uit de mond en neus, bijvoorbeeld als iemand niest of hoest. Ook kan het virus in de ontlasting zitten.
Drie tot zes dagen na besmetting met het virus komen de eerste verschijnselen op: pijnlijke kleine blaasjes (twee tot vijf millimeter) in de mond die makkelijk stuk gaan, en een à twee dagen na de blaasjes in de mond ook blaasjes in de handpalmen en op de voetzolen. Die zijn ook vaak pijnlijk. Verder ontstaat er vaak lichte koorts, misselijkheid en verminderde eetlust. Binnen een week verdwijnen de blaasjes weer. Soms groeien de blaasjes in de mond uit tot grote zweren die vrij lang (wel vier weken) kunnen blijven bestaan. Een heel zeldzame complicatie is hersenvliesontsteking.
Behandeling van HVMZ is meestal niet nodig. Wel kunnen de verschijnselen verlicht worden door genoeg te drinken (koude melk bijvoorbeeld) en de koorts omlaag te brengen met paracetamol. Van de huisarts kunt u een mondwater krijgen om de zweren te verzachten.

Sinds vandaag hebben we onze lieve mannetje weer terug. Het viel gewoon op, zo lief en makkelijk ineens weer, maar dat was vooral het contrast met de afgelopen week. Ook heb ik iets van een loopoortje ontdekt, dus de nacht dat hij gehuild heeft en wij hem paracetamol hebben gegeven, had hij mogelijk ook nog oorpijn. Maar veel prut is er niet uitgekomen. En het is ook weer gestopt, dus misschien is het niet echt iets geweest? Geen idee. Hij hoest wel al dagen als een oud mannetje.

Vandaag hebben we ook weer heel wat leuke foto's gemaakt, dus ik moet maar snel weer een nieuw log gaan maken. Maar voorlopig is dit wel even een zoethoudertje toch? Nou vooruit eentje dan!

- default - zes reacties / No trackbacks - § ¶

15 Oktober 06 - 15:28Tuinman

We hadden wat weinig fotomomenten sinds het laatste log, dus daar moest wat aan gedaan worden. Het was ook al een tijd geleden dat we in onze volkstuin gewerkt hadden. Er is altijd meer te doen dan wij tijd hebben. Helaas. Maar we doen iedere keer wat. Er moest nodig gras gemaaid worden en daar heeft Jonah lekker een handje bij meegeholpen.

Best pittig werk hoor, zeker in je eentje. Ondertussen heeft Maurice de wortels geoogst. Dat wordt elke dat wortels knabbelen. Maar Jonah vindt ze rauw erg lekker. We moeten wel helpen voorkauwen. Hij propt je mond vol met wortel en wacht ongeduldig op zijn hapje met pen mond, net een vogeltje. De ene helft - wellicht zonder kinderen - zal nu zeggen "ah bah!" en de andere helft - zelf ouder of familie - zegt waarschijnlijk "oh wat schattig". We hebben er maar geen foto van gemaakt.

Wel fijn dat Jonah nu weet hoe de wortels groeien, dat ze zeg maar niet op die tafels in de Appie groeien, of in van die pakjes plastick. En ook de spruitjes zijn binnenkort klaar. Of we Jonah daar blij mee maken, weet ik niet. Mij niet zo. Net als dat ik nou niet kan overlopen van enthousiasme van al die boerenkool. Ik gok zo'n 10m2 vol! Gelukkig zijn er heel wat familie en vrienden die er wel blij van zullen worden.

Jonah heeft ook erg lief geholpen met het oogsten van het zaad van de bieslook. Hij vond het machtig interessant en heeft er wel een half uur mee doorgebracht. Iedere keer weer nieuwe "saatjes" naar papa brengen. Kleine pielemuis. Volgend jaar mag hij helpen ze weer te zaaien.

Jonah is momenteel helemaal weg van Pingu, de pinguin uit de klei-animatie filmpjes. We hebben inmiddels een DVD ervan en 3 boekjes. Helaas is er moeilijk aan te komen. Dus we speuren marktplaats af.Hij vraagt er ook echt om: "Pinkoe, pinkoe!". Zijn woordenschat breidt zich overigens rap uit, het is haast niet bij te houden. En als ik iets opschrijf vergeet ik vast de helft, maar ik zal nog een poging wagen:

Beneje (= beneden) Doesj (= douchen) Pakkuh (= pakken) Opuh (= open, lopen of opa, net wat de context is.) Bejenou? (= waar ben je nou?) Koekoek/kiekiek (= hoort bij het kiekeboe spel.) Doetienou? (=wat doet ie nou?) Kukuleku (= geluid van de haan) Bus, Paard, Aap, Gogel (= vogel), Stout, Vies, Oma, T-shirt (= zijn knuffel slaap t-shirt), Bed, Aapel (= aardappel), Vlees, Koek, Saatjes (=zaadjes), Sijsjes (= rozijntjes), Beebie (=baby natuurlijk!).

Op de foto hierboven, heeft Jonah de jas van Romy aan. Erg schattig, hij bleef echt even staan en incasseerde de reacties van iedereen. Kunnen we vast even oefenen, mocht brusje een zusje worden. En omdat het Romy's 2e verjaardag was, kregen we taart! Appeltaart is Jonah's favoriete taart. Dat heeft Maurice gemerkt. Voortaan vragen we een eigen stukje voor Jonah, heeft Maurice ook nog wat.

Dan even een update over mijn buik met brusje! Het gaat heel erg goed, ik groei enorm! Maar kan nog wel mijn eigen kleren aan. Zolang de broeken laag zitten. 's Avonds gaat er uiteraard wel een knoop open. Anders heeft brusje geen ruimte. En dat laat hij/zij weten ook! Ik krijg al met regelmaat behoorlijke bewegingen te voelen als ik rechtop zit. Dat was al heel snel, met 15wk5dagen! Een week eerder dan met Jonah. Hm, wordt het weer zo'n beweeglijk type?

Ik heb beloofd een paar foto's te plaatsen. Tot mijn schrik had ik helemaal geen foto's meer gemaakt sinds de vakantie. Dus hier bij 17 weken en 3 dagen. Je kunt er niet meer omheen, en het is steeds duidelijker dat dit niet een buikje is van het eten. Want in kilo's ben ik nog niet aangekomen. Van de misselijkheid was ik de eerste 12 weken bijna 3 kilo afgevallen. Die zijn er nu wel al bij. Dus ik zit weer op mijn startgewicht. Alleen zitten ze nu met name in de buik. Maareh, voor de leken, de baarmoeder zit nog ver onder de navel hoor, dus wat je ziet zijn mijn darmen in een door Jonah uitgerekte buik. Het gaat echt sneller de 2e! Begin november hebben we de 20 weken echo. Dan zijn we al weer op de helft. Ik verbaas me er af en toe over. Maar het is echt waar. Een eerste zwangerschap beleef je heel intens. De tweede doe je er maar een beetje bij... Jammer, maar het is niet anders.

- default - negen reacties / No trackbacks - § ¶