Hallo, ik ben Jonah, en dit is mijn weblog.
Mijn volledige naam is Jonah Kris van Hoften.
Je kan me mailen op mijn eigen mail-adres:
zolang ik nog niet kan lezen zullen mama en papa je mail aan me voorlezen.
Laatste Reacties
Linda & Hugo (Verdraaid - Verkn…): Kan me voorstellen dat je al een beetje geshuffeld wordt van de vraag ‘romme… annelies (Verdraaid - Verkn…): GEWELDIG!! Wat een leuke filmpjes, ik zie Romy helemaal zitten, die kan ook … Moon (Hoeraaa Jonah is …): JEETJE wat ben ik laat! We hebben Jonah natuurlijk wel gefeliciteerd maar no… Moon (Verdraaid - Verkn…): Nou het is toch een stuk opgeknapt hoor, zijn haar, van de 1e naar de 2e kni… romsteftijsilse (Verdraaid - Verkn…): haaallllo luitjes,
Ik had een heel verhaal getypt entoenwas alles weg. Dus… son (Hoeraaa Jonah is …): lieve alledrie en 3/4, de laatste loodjes… hou je taai tal, gauw mag je voor… yvette (Hoeraaa Jonah is …): Hee jonah! Nog gefeliciteerd met je verjaardag! Ook al weer twee jaar, wat w… Marieke en Kaj (Hoeraaa Jonah is …): Hey lekker ding!
Alles goed? Zo te zien wel! Wat heb jij een gave Ajax Pyama… annelies (Hoeraaa Jonah is …): Lieve alledrie (eigenlijk allevier),
Wat een mooie foto’s weer allemaal op d… jennifer (Hoeraaa Jonah is …): Hoi,
je liet een berichtje op mijn blog :) dus kwam ik ook es piepen. Goh, w…
Zo daar hebben we Jonah's broertje van gisteravond. We wilden van Broertje, net als bij Jonah, ook graag bewegende beelden, dus moesten we een pretecho laten maken. Tegenwoordig kun je dat ook in 3D doen, maar daar heb ik persoonlijk niet zoveel mee (beetje eng). Dus we gingen voor de 2D echo. Samen met nicht Betty en schoonzus Melanie, want die zijn ook zwanger! Was erg leuk om te laten doen. Broertje lag er alleen niet zo handig voor, niet alleen in stuit, maar ook nog eens met zijn achterhoofd naar ons toe, dus we moesten het later nog een keer proberen. Toen kregen we toch nog een mooi profieltje. De eerste foto is toch een 3D foto omdat we wel nieuwsgierig waren, en dus zette de echoscopiste eventjes de 3D echokop erop en zo heb ik toch een beetje een beeld van broertje. Maar ik vind de 2D bewegende beelden echt mooier hoor. We kregen elk een DVD mee naar huis. Nou ja, voor 60 euro.
Hier zie je mooi de navelstreng met de 3 vaten in doorsnede. Net Mickey Mouse. Hij wilde ook nog wel even zwaaien naar ons met zijn mooie handje! Hieronder een voetje, reeds 5,5 cm... En de hartslag van Broertje. 162 keer per minuut en dat laat meteen zien dat het Bakerpraatje van "een snelle hartslag = een meisje" niet klopt! Voor bewijs zie de echo ernaast, vanonder af genomen.
Het gaat dus allemaal heel erg goed met Broertje. Met mama ook, alleen ben ik nu helaas zo weinig mobiel geworden dat ik niet eens meer 1,5 uur kan staan/lopen. Mijn bekken en SI-gewricht spelen weer op... Jammer, ik had nog zoveel plannen. En nu moet ik het al echt rustiger aan gaan doen. Ik ben nu al 28 weken zwanger, maar ik moet dus ook nog wel een week of 12 doorkomen. Met een beetje pech zelfs meer. Op zich is het ook weer niet zo dat ik graag snel wil bevallen. Nog lang niet! Met Jonah wilde ik dat zelfs na de uitgerekende datum nog niet per se. Maar ja, ik vind het nu allemaal wel zwaarder deze 2e zwangerschap, en dat is natuurlijk logisch met onze drukke dreumes erbij. Misschien dat ik over een week of 6 wel helemaal klaar ben met die buik? Hier de buik bij 25 weken en bij 27 weken, en geloof me... hij is echt alweer dikker....
Rest mij iedereen nog een zeer gelukkig en gezond 2007 te wensen. Het wordt voor ons een bijzonder jaar, dat is zeker.
Het valt niet mee om regelmatig te posten en steeds denk ik weer dat ik niet genoeg foto's heb, maar als ik er dan voor ga zitten, kan ik weer niet kiezen zoveel! Zeker als je alledrie ruim een week vrij bent, dan is het tijd om leuke dingen te gaan doen. En we zijn gister dan ook naar Artis geweest! Dat was al een heel log waard opzich. Maurice had een poos geleden een 'Pluim' ontvangen van zijn baas en die hebben we nu ingewisseld voor een dubbel jaarabonnement van Artis. Gister dan de eerste keer een paar uurtjes geweest. En dat was net mooi, voor Jonah, die hoeft heus niet alles in 1 keer te zien, maar vooral voor mama, die niet langer meer op de benen kan staan.
Jonah moest natuurlijk de pinguins zien. "Pingu!!!!" riep hij uit toen hij voor het hekje stond en toen: "open! Open, open!" Maar dat ging natuurlijk niet. En bij de zeeleeuwen en zeehonden was hij ook helemaal in zijn nopjes. Robbie (grote vriend van Pingu) was daar levensgroot en aan de andere kant zwommen ze zo langs het raam. Jammer dat het wat lastig fotograferen is zo in het donker. Maar we komen hier vast erg vaak terug! En wat is het toch nog een klein mannetje zo naast die grote beelden.
Verder wilde Jonah natuurlijk de giraffen (sji-af) en hun giraffenbabies zien. En de leeuwen (Leeeeeeew, Miauw). Verder hebben we wat vissen bekeken in de diverse aquaria, want het was maar wat koud en gelukkig is er in Artis heel wat binnen te beleven. Jonah maakt een taalspurt door momenteel. Hij gaat veel nazeggen en er komen ineens nieuwe woorden naar boven. Hij kan een paar letter echt niet zeggen (de R, de L, de W, de F/V) en sommige letters achter elkaar is het te moeilijk. Zo is 'worst' voor hem "jood" (?!) 'leuk' is 'jeuk' en 'fiets' is "tiets" 'pellen' is 'pejje" (=mandarijn), 'vogel' is 'goochel'. Erg leuk om deze ontwikkelingen mee te maken en we hopen dan maar dat de grote frustraties van de afgelopen weken achter ons zijn. Helaas is er ook weer een kies aan het doorkomen. De 1e van een serie van 4. En die kiezen, nou ja, het is dat ze ze nodig hebben. Maar helaas is het krijgen ervan geen kadootje.
Dan had Jonah vlak voor de vakantie weer schade opgelopen op de creche. Tegen een hekje aangevallen. We hopen maar dat het geen litteken blijft, want helaas is de vorige schram van de 'slag om het treintje' nog steeds duidelijk te zien. Thuis valt het reuze mee. Hij stoot zich wel eens, valt wel eens een tand door zijn lip, maar meestal niet ernstig gelukkig. Maar ik heb in Artis wel gemerkt dat Jonah te weinig op straat oefent. Hij loopt al een jaar, en kan prima uit de voeten, maar op de ongelijke klinkers is het net even anders allemaal. Nou ja, onze straat is er nou eenmaal niet geschikt voor. En dan had hij vorige week ook nog een beetje Krentenbaard. Gelukkig herkende ik het snel en hebben we het meteen behandeld met Fucidin creme. (Anti-biotica) Het is gelukkig zo goed als weg.
Toen was het eindelijk tijd voor papa om zijn droom uit te laten komen. Altijd al heeft hij koekjes willen bakken met zijn kinderen. Nu dan eindelijk heeft hij samen met Jonah koekjes gebakken. En Jonah heeft het toch wel een kwartiertje volgehouden. Toen was hij klaar. Nou was het deeg gelukkig al gemaakt, dus veel meer tijd was er niet nodig. Nou ja, eventjes in de oven. (En niet in Jonah's nieuwe oventje! Hij heeft met de Kerst van ons een houten keukentje gekregen. Hij is er iedere dag zoet mee.
In de vakantie zijn er nog kindjes komen spelen. Pim en Eva zijn al ouder, maar dat vindt Jonah des te spannender. Hij staat soms met zijn handjes in elkaar te gillen van de lach! En samen een boekje lezen is altijd leuk. Helemaal als het Pingu is!toen Pim en Eva weggingen moest Jonah een beetje huilen. En ze vonden het zelf ook erg jammer dat ze moesten gaan. Jammer dat ze zo ver weg wonen.
Oei, we kregen een standje.... Al drie weken geen nieuw log. Moest het even nakijken, maar het was inderdaad waar. Waar blijft de tijd?! En ik maar denken dat ik niet genoeg foto's had voor een heel nieuw log. Maar ik heb er mee dan zat! Nou, waar zullen we eens beginnen dan.
Jonah is vorig weekend een heel weekend uit logeren geweest bij opa en oma. Konden wij lekker even bijtanken, shoppen in Amsterdam, en wat in het huis aanpakken! Wantmet zo'n doerak naast je kom je haast nergens aan toe. En er moet nog veel gebeuren. Gelukkig vonden we het allemaal erg leuk en prettig dat Jonah uit logeren is geweest, zodat het vast binnekortherhaald gaat worden. Eens moeten we de rommelkamer toch tot onze slaapkamer om gaan toveren. Jonah krijgt dan onze slaapkamer en Broertje die van Jonah. We schuiven met de klok mee zeg maar.
Deze kliederfoto met het beschuit met appelstroop en jam is voor de meeste kinderen geen bijzonderheid. Voor Jonah wel. Jonah houdt helemaal niet van een vieze mond. Als er ook maar iets naast zijn mond gaat, veegt hij dat gelijk al af. Netjes he? (Dan dan weer wel.) Hij heeft wel meer rare trekjes hoor, zo houdt hij bijvoorbeeld niet van geel. Niet met alles, maar als hij met Duplo aan het bouwen is, dan moet er echt geen geel blokje in de toren zitten, dan wordt dit blokje er gelijk tussenuit gehaald en ver weg gesmeten, onder een luid "NEE!". Hier en daar zien we dat als hij kan kiezen, hij geel weg laat, maar een tennisbal is nu eenmaal geel en het is een bal, dus dan mag het...
Hier zie je hoe groot ons mannetje eigenlijk al wordt. Net-uit-bed-kapsel, want ja, we laten Jonah's haar een beetje groeien. Ook een beetje makkelijk, want hij heeft een hekel aan de kapper. De begin foto is echt zo'n schoolfoto vind ik zelf. Ook de foto dat hij op de bank naar Pingu (wat anders) ligt te kijken, je ziet er zo een 'puber' liggen. Okee, peuterpuber dan maar. En ja, die tijd is inderdaad ook aangebroken. We hebben hier een heel zoet mannetje hoor, maar als hij eens zijn zin niet krijgt, dan kan hij zich heel theatraal op de grond laten vallen, compleet met tranen. Duurt gelukkig nooit lang.
Toen waren er de verkiezingen. Aan de campagnes vooraf hebben we nog best veel lol gehad. We kregen in de stad een baloon met gas gevuld. En thuis hebben we daar iets aaan gebonden zodat hij net bleef hangen in de lucht en heel langzaam daalde. Wat een feest. Jonah is er uren mee zoet geweest. En wij ook. Hij vond het erg leuk om de ballon hoog te schoppen. En hij heeft echt een goede trap hoor!
Toen was het 19 november. Sinterklaas kwam eindelijk weer eens in NL. En ook in Haarlem. Maar het was een druilerige dag hier. En Jonah vond de Piet dit jaar maar niks. Vorig jaar was hij nog zo vrolijk... En het schoenzetten is tot Maurice' verdriet nog geen succes. Hij snapt er gewoon nog niet veel van. Volgend jaar zal het allemaal pas beginnen denk ik.
En dan maar weer even met een buikenfoto afsluiten he?! Deze is vandaag gemaakt bij 24 weken en 2 dagen. Het is een behoorlijke zetel voor Jonah. En het gaat ook allemaal erg goed hier. Met de buik, want mama zelf is strontverkouden, alle holtes verstopt en ik mag niks nemen ivm zwangerschap! Om te huilen gewoon, want je wordt er zooooo moe van. En ik was al benauwd, heb geen conditie meer, en hijg als een paard als ik een trap op moet. Laat staat als ik Jonah daarbij moet tillen. Of boodschappen. Nee, geen feest momenteel. Maar die uk kan het niks schelen. Die oefent al zijn spieren en laat dat nu ook aan de buitenkant zien. Gezellig hoor. Wat wel opvalt is dat de buik nu net zo dik is als bij Jonah toen ik 32 weken was!!! Zo voelt het ook. Ik zal toch echt nog heel wat weken moeten werken. Ik ben nu wel 1,5 uur per dag minder gaan werken, omdat het zo zwaar werk is. Dat zal zeker beter zijn voor mijn lijf. En ik ga dan ook echt slapen voor ik Jonah op haal. Even rust...
