29 Maart 07 - 23:04Gehoortest en de hielprik
Vandaag een drukke dag, de gehoortest (
) de hielprik
(niet echt gehuild, want aan de borst) en 's middags kwam de huisarts nog even langs.
(Omdat ik hem een kaartje heb gestuurd, dan komt hij langs, de lieverd,
gewoon uit interesse en betrokkenheid!)
Ik had mijn verhaal even gedaan, en toen hij van de 'knak tijdens
de uitdrijving' hoorde wilde hij even voelen en hij dacht toch wel aan
een fractuurtje van het sleutelbeen. Zijn armpje lag op dat moment
slap, maar hij lag in katzwijm na de BV. Ik zei wel dat hij hem normaal
gewoon gebruikte. Maar met optillen onder zijn armpjes gaat hij huilen,
dus pijn heeft hij er wel, of het nou spierpijn is of toch gebroken...
Hij dacht na onderzoek dat het toch wel zou kunnen. Rafi ging dan ook
meteen huilen toen hij eraan zat... Niks aan doen, gaat natuurlijk
vanzelf wel over, maar toch zielig! En een beetje proberen te ontzien
en rekening mee houden met optillen, en aankleden wat we nu al doen.
Verder heb ik vandaag MEGA stuwing, mijn borsten zijn minimaal cup D. Rechts is zelfs met rode plekken, dus ik voed nu alleen rechts
en kolf links af. Lekker voor de vriezer. Ik heb echt zoveel melk! Dat
kan die kleine Rafi nooit wegdrinken. Hij drinkt trouwens wel heel
goed. Maar omdat hij steeds alleen aan de voormelk toe kwam zie ik nu
al verbetering in zijn luiers met het kolven. Ze worden weer geler, ipv
groen.
Rafael is zo ontzettend lief. Hij slaapt natuurlijk heel veel, maar
als hij wakker is, ligt hij heel tevreden rond te kijken. Hij huilt
eigenlijk alleen als er een boer dwars zit (meestal pas lang na de
voeding). En verder als hij niet tevreden is kwa voeding. Dan moet hij
er nog een slok achteraan en dan is het weer goed.
Jonah gaat langzaam wennen aan zijn broertje. Hij was vandaag best
heel lief. Heeft even met hem op schoot gezeten op bed. Zo lief, als
maar aaien... En maar staren in de verte. Wat zou er door hem heen zijn
gegaan? Later die ochtend toen ik hem vast had, wilde hij hem nog een
vuistslag verkopen (daar dreigde hij mee). 
Nou ja, het is logisch dat het wennen is. Hij is ook heel baldadig.
Gooit alles op de grond en wil veel dingen naar ons toegooien. En we
geven hem echt heel veel aandacht, maar ja, het is een feit dat hij van
mij minder aandacht krijgt (niet van papa! Die is 3 weken thuis en
neemt de grootste zorg voor Jonah op zich).
Verder ging Rafi vandaag lekker in bad. In de Shantala, een soort bredere Tummytub. En hij vond het lekker!!!! De hele emmer zat vol met vellen. En nog zit Raafje zelf ook onder de velletjes. Morgen maar weer eens in de olie zetten, dat mag ook weer niet iedere dag.
Kwa nachten heeft Rafael het heel aardig gedaan tot nu toe. Krijgt meestal rond 23:30 zijn laatste voeding en komt daarna om een uur of 3 een keer en daarna weer na 7 uur 's ochtends. En Jonah trapt ook nog steeds in de wintertijd. Dus we hebben een lekkere ochtend die een uur later begint, dus niet meer om 6 uur. Maar we juichen niet te vroeg. We genieten gewoon van de nachten die goed gaan. We weten maar al te goed dat alles in fases gaat.
- default -
-
§ ¶
27 Maart 07 - 21:20Aanpassen enzo
Het is voor ons allemaal nog erg wennen, wij vinden het nog steeds verwonderlijk dat we ineens een kindje erbij hebben. (Alsof we dat de afgelopen maanden niet aan hebben zien komen) Maar Jonah had vandaag echt een moeilijke dag. Wel
lekker begonnen met een fijne ochtend in Artis met papa. Onderweg naar huis in de wagen geslapen,
maar bij het wakker worden is het niet echt lekker gegaan. Hij was heel aanhankelijk, kwam tegen mij aan hangen en dat was
prima natuurlijk. Langzaam wakker worden is zijn stijl nou eenmaal...
Daarna samen met papa boodschappen gedaan en huilend terug gekomen. En toen
ineens was het mis. Om alles huilen en helemaal overstuur geraakt. Vooral toen de kraamhulp Rafael mee naar boven nam om hem te verschonen. Helemaal fout. Dikke tranen. Alles
was NEE! (Hij is tenslotte 2) We konden echt niks meer voor hem doen. Hij stond daar maar te
huilen op het balkon... We mochten hem niet troosten - niks. En daar kwamen mijn kraamtranen al aan... Zo machteloos 
Mijn hart brak, ik werd gewoon weggeduwd... Hij wilde helemaal niks.
Gelukkig heeft Maurice hem mee naar buiten genomen. Hij wilde in de
auto zitten...
En later weer naar binnen en op zijn nieuwe kamer gespeeld en toen was
het weer over. Hij loopt alleen wel de hele middag met zijn speen en
t-shirt en we hebben besloten dat we dat maar toestaan deze week. Hij
vindt daar toch troost in die wij hem blijkbaar dan even niet kunnen
bieden. Het schijnt altijd zo te gaan en de 5e dag is het dan ineens
duidelijk voor oudere kindjes... Dat zegt mijn kraamhulp (met 40 jaar
ervaring in dit vak!!!!)... Ik geloof haar graag!
Pffft, net gelukkig weer een kus gekregen toen hij naar boven ging om te gaan slapen. En ik
kan je vertellen dat die heel erg welkom was, zelfs Maurice kreeg er
tranen van in zijn ogen. Moeilijk hoor, je weet dat het zo'n impact op
hem maakt en je probeert er alles aan te doen om het goed te
begeleiden, maar ja, het is een kwestie van wennen aan de nieuwe
situatie. Nou, ik zit er helemaal van te snotteren. "Zwangere muts" kan ik
niet meer als excuus geven... Dus het zijn dan maar gewoon de hormonen.
(Nu al, ik had het met Jonah op de 4e dag pas...).
Raafje is zoooooooo zoet!!!!! Hij slaapt heerlijk veel overdag. Echt waar hoor, de kraam hulp zegt
het ook. Hij is zo relaxed. Hij maakt hele lieve geluidjes, en is echt
zo makkelijk. Je ziet alleen dat hij het echt zwaar heeft gehad met
zijn uitdrijvingsfase. Af en toe nog een blauw gestuuwd hoofdje. En die
misselijkheid is er nog steeds, al wordt het echt minder. Hij tankt
zich helemaal vol de sinds gister en heeft vannacht na 24:00 eigenlijk
niet meer gegeten tot ik hem zelf om 04:45 maar aangelegd heb. Hij was
wat aan het smakken en onrustig aan het woelen, teken dat hij zo wakker
zou worden van honger. En dat was ook prima. Omdat hij zo zwaar was
kreeg ik eerst het advies hem elke 3 uur eten te geven.
Hij heeft zelfs de eerste dag 2 keer een spuitje Nutrilon gekregen.
Omdat ik toen natuurlijk nog geen voeding had en anders zijn
bloedsuikerspiegel te veel zou dalen. In het ziekenhuis zouden ze hem
geprikt hebben op suiker. Maar goed, ik was lekker thuis, en dan doen
ze het dus niet, maar geven wel dit advies. Nu is hij die kunstvoeding gelukkig
kwijt en heeft hij zat aan mijn slagroom, want het is echt heel erg vet
en rijk, dat is duidelijk. Tina (de kraamhulp) voorspelt dat hij met de
8e dag vast al boven zijn geboortegewicht zit! We zullen zien, Jonah zat dat ook al met de 4e dag!
- default -
-
§ ¶
26 Maart 07 - 22:28Bijkomen van de bevalling
En dat geldt dan met name voor Rafi, want met moeders gaat het erg goed. De laatste fase van de bevalling was erg zwaar voor het mannetje. Hij heeft even te lang vast gezeten tijdens de uitdrijving en heeft nauwelijk kans gehad zich aan te passen in het laatste uur. Het gevolg is dat hij erg misselijk is. Heeft de hele nacht zielige geluidjes gemaakt en moest daarbij veel spugen. Overdag ook nog wel, met name tijdens uitkleden en aankleden. Veel beweging maakt hem gewoon misselijk. En we kunnen er niks aan doen. Zoveel mogelijk stil laten liggen als hij lekker ligt en echt even de eerste dagen rust gunnen...
Dat neemt niet weg dat we vandaag weer wat lieve plaatjes hebben geschoten. En af en toe krijgt hij zelfs zijn oogjes al even open door de zwelling heen, die ook al wat minder lijkt te worden. Het grappige is dat ik hem vandaag zag liggen en ineens een foto van de eerste uren van Jonah in mijn hoofd zag. En dier zie je heel duidelijk dat het broers zijn, alleen Jonah was magertjes, (3204gram) en Rafael heeft duidelijk meer vet (4300gram). Jonah was vadaag naar de creche, dus heeft weer weinig meeemaakt van zijn kleine broertje. Maar hij kwam wel gelijk kijken bij hem, nog voor hij zijn jas uit had. Morgen nog zo'n prachtige lentedag, dus dan neemt Maurice Jonah even een paar uurtjes voor qualitytime mee naar Artis!
- default -
-
§ ¶
25 Maart 07 - 23:13de 1e dag van Rafael
Hier een voor somigen wat plastisch verhaal over de bevalling. Mocht je gewoon alleen foto's willen kijken scroll dan even verder 
De bevalling vogelvlucht!
Om 2 uur werd ik vannacht wakker van een soort wee. Ik dacht dat
het was omdat ik op mijn rug lag, maar 10 minuten later weer zoiets. En
ik maar denken, ach, dat is oefenwerk... Maar ja, toch niet. Ik heb om
4 uur mijn vriendin (en verloskundige) Sanne per SMS op de hoogte
gebracht en gezegd dat ze nog maar even moest slapen, ik zou haar wel
weer berichten als het heviger werd. Dat was tegen 6 uur in de ochtend.
Ik heb iedereen laten slapen, wat heb je er aan om ze wakker te maken.
Maar om 6.30 uur toch mijn moeder laten bellen om Jonah te halen.
Eigenlijk helemaal ideaal, zo hadden we het graag ingeplanned. En
het was dus ook nog eens op de dag dat Maurice al weken riep dat de
kleine zou komen. En Rafael heeft goed naar zijn papa geluisterd! Sanne
kwam om een uur of 8 en ging even kijken hoeveel cm het was.... Slechts
2... 
Ze heeft me gestript en na weer 2 uur was het 3 cm...
Afschuwelijk was dat zeg! Zoveel pijn voor zo'n klein gaatje...
Tijd om de vliezen te breken! Dat gebeurde om kwart voor 11 's
ochtends. En toen ben ik in bad de weeen gaan opvangen die knetter hard
waren en echt tjongejonge, haast niet te doen waren. Wat is het toch
een kl*te pijn zeg! Na ongeveer 3 kwartier kreeg ik een beetje het
gevoel dat ik moest persen. Dat kan natuurlijk nooit, dus ik liet
Maurice Sanne van beneden halen. Die zei doodleuk, vertrouw maar op je
lichaam... als jij moet persen, pers dan maar... Maar ik wilde niet dat
ik op 7 cm zou zitten persen. Dus toch maar even getoucheerd op mijn
verzoek. Volledige ontsluiting! En daarna ging het heel rap!
Ik moest nog enorm mijn best doen om hem er niet in 1 keer uit te
persen. Dus hij stond helaas met zijn hoofdje ter hoogte van zijn ogen
in het geboortekanaal op een heel rot punt voor hem. Maar als ik door
was gegaan was ik zeker uitgescheurd. Dus het was voor mij even het
beste. En dan wachten op de volgende wee, Brand!!!! Auw! Maar daar was,
en hij moest enorm geholpen worden, had mogelijk een handje in de
weg... We hoorden/voelden allebei KNAK... We vreesden voor zijn
sleutelbeentje, maar bij nader onderzoek niks kunnen constateren... Dan
zal ik het wel geweest zijn... 
Dus samengevat, ja, een vlotte bevalling, maar een traag begin zeg!
Maar dat werd helemaal goed gemaakt na het breken van de vliezen. In 3
kwartier van 3cm naar VO! Pffft, ik kan het nog niet geloven. En wat ik
ook amper geloof is dat hij gewoon bijna 9 pond is!!! Dat had toch echt
niemand ingeschat! En ik ben ook blij dat ik het niet van te voren
wist!
Zo, dat is even het hele verhaal in een nuttchell. (Veel meer is er
niet) Ik voel me echt behoorlijk fit! Dat zie je wel op de
foto's. Ik ga makkelijker de trap af dan de afgelopen maanden! Ben nu
wel een beetje moe aan het worden, maar dat mag he? Heb nog niet echt
veel geslapen sinds 2 uur. Dreef op de adrenaline denk ik.
- default -
-
§ ¶
25 Maart 07 - 16:05Rafael Valentijn
Vanmiddag om 12:06 is hij thuis geboren!
Hij woog 4300 gram en is ca 50 cm lang.
Alles is helemaal goed en gezond
- default -
-
§ ¶
24 Maart 07 - 11:51Puf, hijg
Zo, dat noemen ze dan weer een rustige dag.
Douchen met Jonah, ontbijt maken, luiers kopen, water koker stuk dus nieuwe halen, boodschappen doen (moet ik nou al wel of nog niet filet american in huis halen? toch nog maar niet gedaan). Boodschappen naar boven brengen en inruimen, appel schillen, rennen naar de telefoon, puf puf hijg.
Zo, fff zitten. Nee, bij Talitha alles nog rustig. En dat rustig blijven kan tot morgen duren maar ook nog 2 weken duren....... ze zit nu op de bank, bellen met griekenland.
Maurice
Nu schrjft Jonah een stukje:
[[[[[[[ muhj rdkkrdjkddndsjdxjdcpfg';'gfffffffffff;
jj[xddddddddddx''''''''''''''''''''xxxxlgm b n
\
x
yy7uy7ij54.d,cm m
Jonah
We hadden Jonah's nieuwe kamer natuurlijk wel al een week geleden ook
zo goed als klaar, maar we wilden hem er even in laten wennen met
spelen en dan langzaam over van de babykamer naar de nieuwe kamer. Lag
ik om 5 uur even een dutje te doen op de bank, hoor ik ze door de
babyfoon praten over bedje verhuizen naar de nieuwe kamer. Met zijn
tweetjes hebben ze het ledikant op de nieuwe kamer geschoven, en samen
het wiegje van onze kamer op de oude plek gereden... Hij was het er
helemaal mee eens. Ik kwam boven en heb snel wat plaatjes geschoten,
maar de kamer is nog niet echt klaar. Nog niet zo opgeleukd zeg maar. Maar
alles staat er, en zelfs meer dan dat. We kunnen het nergens meer
kwijt...
Hij ging zonder problemen slapen. En ik hoop dat het goed gaat
allemaal, we hebben wel een nachtlampje aangelaten, zodat hij zich kan
orienteren als hij ineens wakker wordt er niks herkent ofzo. Hij had
helaas wel wat verhoging en ik hoop dan maar dat het alleen van kiezen
ofzo is. Hij kwam niet ziek over vandaag. We zullen zien. Spannend
hoor, hij wordt ineens toch wel snel groot!
Zoals jullie weten is hij ook over aan het gaan naar de oudere
groep op de creche. Van de dreumessen naar de peuters. Nu is hij ineens
de jongste! Gaat gelukkig heel goed, ik heb ze dan ook gevraagd eerder
te beginnen met wennen, omdat hij eigenlijk per 1 april over zou gaan
en dan precies rond de bevalling zou gaan wennen. Niet handig. Er
vernadert al genoeg voor hem. Maar zo gaat het goed. Hij kan inneens
moeiteloos uit een gewone beker drinken. (ze hebben geen tuitbekers
meer in die groep) en hij drinkt nu karnemelk. (heb ik dus ook maar
gekocht).
Leuk om een nieuwe fase mee te maken, maar het gaat ook wel weer heel hard ineens... Jonah is straks echt grote broer!
En wonder boven wonder heeft hij prima geslapen, zonder 1 kik! En werd pas om 6:35 wakker, zelfs na zijn Konijntjesklok! En geen verhoging meer, misschien alleen van de opwinding? Of kiezen? Je weet het nooit....
Talitha
- default -
-
§ ¶
23 Maart 07 - 10:15Alles rustig hier
Alles is nog rustig hier. Vandaag het geboorte kaartje ontwerp vast naar de drukker brengen en nog even de belastigaangifte 2006 doen.
Dus nee, het rommelt nog niet.
- default -
-
§ ¶
21 Maart 07 - 22:05Geboren: neefje Yoran! ;-)
Jaaa, ik ben voor het eerst echt tante en Jonah heeft er dus een neefje bij. Amnon en Melanie hebben een zoon Yoran Timo Rutger Hoppe, geboren 20 maart 2007. Ben vandaag wezen kijken en het is me een moppie. Een echt kereltje en zooo anders dan Jonah was. Leuk hoor. Zal mij benieuwen hoe broertje eruit ziet, ik zie als maar kleine Jonah'tjes in gedachten. Kan me gewoon niks anders voorstellen. Het gaat gelukkig allemaal goed met ze, al moet Mel nog wel even herstellen van de keizersnede.
Het gaat hier allemaal prima, en zei ik vorige week nog dat ik het makkelijk nog 2 weken vol hield zo? Ja, dat zou zonder Jonah geweest zijn, want een hele dag met Jonah alleen is toch wel erg zwaar... Maar ja, hoeveel van die dagen komen er nog? Het is alleen op dinsdag en donderdag. En zoveel kunnen er toch niet meer volgen. Alhoewel, Broertje beweegt nog volop. Hij ligt dan wel vast met zijn hoofd in mijn bekken, maar het weerhoudt hem er niet van om af en toe nog eens lekker om zijn as te draaien.
Heb niet zoveel foto's van mij of Jonah gemaakt deze week, maar vandaag nog wel eentje met Monique (moeder van Björn) die 32weken zwanger is. Zal de laatste wel zijn van ons samen met een dikke buik. Ik denk dat mijn kraambezoekje ook de laatste lange autorit was voor mij alleen. Je merkt gewoon dat je niet meer 100% alert bent en dat is natuurlijk niet echt wenselijk.
Bovendien is stukjes lopen van de parkeerplaats naar de de plek van bestemming nu echt even niet zo leuk meer.
Tot zover de update van deze week, morgen ben ik officieel uitgerekend. Maar je weet het he? Kan nog 2 weken duren. Dus niet bellen! Een reactie achter laten is altijd leuk!Ik zal beloven nog vaker te updaten voor de neurveuze types onder jullie. Ik kan niemand meer bellen of smsen zonder dat ze gaan stuiteren aan de andere kant... 
- default -
-
§ ¶
16 Maart 07 - 21:25Verdraaid - Verknipt!
Let op de blauwe woordjes onderaan, daar kun je op klikken om leuke filmpjes te zien van Jonah!
Zucht.... weken lang getwijfeld, en uiteindelijk toch een afspraak gemaakt om Jonah bij een 'heuse' kinderkapster te laten knippen. Ik wilde het zeker niet te kort, ik ben gek op zijn langere haar, maar er moest wel iets mee gebeuren. Enfin, we hebben het gedaan. En het ging wonder boven wonder heel goed. Met Jonah bedoel ik. Hij huilde niet, en liet het toch best goed toe allemaal. Ik vond het maar zo zo, maar dacht dat ik thuis nog wel wat met gel kon beginnen. Het leek wel oke te zijn.
Zie hier een link naar een filmpje bij de kinderkapster.
Maar de volgende dag zagen we pas hoe erg het was!!!! Helemaal verknipt. Een raar matje in zijn nek. Net wat ik juist niet wilde. Rare happen uit zijn pony, te korte zijkanten.... O hellup! En dat zo vlak voor de bevalling. Ik had geen puf meer terug te gaan, en bovendien, totaal geen vertrouwen in deze kapster. En wanneer zou ik nou weer bij een kapper komen met deze dikke buik? En zonder Maurice! Ik kan Jonah amper nog aan als hij echt iets niet wil. Hij is sterk en zwaar. Zie hier hoe erg het was... (naast foto buik 37wk4dagen)
Radeloos als ik was heb ik een vriendinnetje gebeld waarvan ik wist dat zij thuis altijd een kapster had en wonder boven wonder kon zij een gaatje maken voor ons. En ze heeft Jonah's coupe grotendeels kunnen herstellen. Maar de zijkanten moeten nu echt bijgroeien, als ze daar meer af zou halen, dan moest achter ook korter. Het is helemaal niet meer wat ik wilde, maar ja, het groeit wel weer. En op zich zit het nu wel goed. Er kunnen dus foto's gemaakt worden straks met broertje samen zonder dat ik er uitleg bij moet geven...
Gelukkig is het allemaal net op tijd goed gekomen, want toen werd Maurice ziek! Een heuse buikgriep en ik zag de bui al hangen... Straks Jonah ook, en dan ik nog een keer en dan helemaal uitgekakt de bevalling in.... Hellup! Maar het viel allemaal mee. Maurice was met 2 dagen weer het mannetje, en Jonah heeft nergens last van gehad en ik was 1 dag niet lekker, maar veel minder erg dan Maurice. Waarschijnlijk te danken aan de griepprik die ik op mijn werk nog had gekregen!
Zo is het eindelijk zo ver dat we Jonah een weekend uit hebben geleend aan mijn ouders. Twee weken geleden ging het niet door omdat mijn moeder longontsteking kreeg en natuurlijk veel te ziek was om Jonah er ook nog eens bij te hebben. Stiekum kneep ik hem wel even, want weer 2 weken uitstel voor nog zoveel werk? Ik word er niet mobieler op, al moet ik zeggen dat mijn bekkenklachten een stuk hanteerbaarder zijn geworden sinds ik me alleen nog laat masseren door de fysiotherapeut, en de oefeningen achterwege laat! En het komt mede doordat de nachten beter gaan. Een slechte nacht en mijn bekken is een ramp! Daar moet ik dan weer 3 dagen van herstellen. Schiet niet op zo. Maar goed, we zijn dus nu in een soort van verhuisfase beland. En hopelijk komt Jonah's nieuwe kamer af. Wij slapen al in de nieuwe kamer, waar Maurice het bed op Kewlox kasten heeft gemonteerd. Lekker hoog en ook nog bergruimte eronder! (Foto's buik bij 38wk4dagen)
De babykamer is dus wel af, want dat is Jonah's oude kamertje. En die blijft daar voorlopig nog wel even slapen, broertje slaapt immers op onze kamer de komende maanden. En we willen Jonah zelf geleidelijk kennis laten maken met zijn nieuwe kamer en zijn grote bed, maar hij mag ook nog lekker een poos blijven slapen in zijn vertrouwde ledikantje als hij dat wil. Die hebben we pas over een maand of 5 nodig denk ik.
Hier nog even een allergische reactie op de schuimzeep van Zwitsal die wij dus voorlopig niet meer gebruiken. We zijn in contact met Zwitsal maar ze zijn het pakketje 'kwijt' dat ik heb opgestuurd met 2 flessen erin... Ze zouden het gaan onderzoeken. Wel vervelend, maar Jonah leek er geen last van te hebben op wat roodheid na. We zijn nu maar overgestapt naar de SebaMed baby-lijn.
We hebben het dus best druk met alles, maar ik zal beloven nu wat kortere updates te maken zodat ik wat vaker kan updaten. Want de vraag "Rommelt het al???" heb ik nu al vaak genoeg gehoord en ik zal iedereen verwijzen naar de website. 
Wij verwachten broertje niet voor de 25e, dus mocht hij zich eerder aandienen, dan lees je dat hier gauw genoeg. Alle controles zijn keer op keer prima, de buik is rond, broertje beweegt lekker, en ik voel me naar omstandigheden echt heel goed, en hoef nog niet zo nodig. Ik hou het zelfs nog wel 2 weken zo uit!
Zo en nu nog een filmpje van Jonah die er maar wat hard om kan lachen allemaal. (Wij hebben een camera met draaibaar schermpje, dus Jonah ziet zichzelf en kan daar erg om lachen.) Neplachen welliswaar, maar zeker weten dat jij er nu echt om zult lachen. Okee, en dan nog 2 om het af te leren: Hier kijkt Jonah naar een spannend filmpje van zijn held Pingu. En hier klikken voor een schattig filmpje van het samen lezen van een flapjesboek van Muis, vooral de imitatie van de muis halverweg is zo kostelijk.
- default -
-
§ ¶
