27 April 07 - 23:13Het eerste lachje!

We mochten er al een week of anderhalf van genieten, dus ja, met amper 3 weken lachte deze jongen al naar ons. Jonah was ook al vroeg met 4 weken. Maar vandaag hebben we het dan ook echt goed op de foto kunnen krijgen! Hij lacht niet zo heel vaak nog, maar als hij lacht dan is het ook een grote pretbek!

Wat heeft hij toch een lekker rood koppie, opa Mick was helemaal trots, want ja, dat komt echt van de Hoppe-kant. Ook neefje Yoran is rossig, dus hij kan zijn lol op. Opdeze foto is het zelfs van dat mooie donkere kastanje haar, en ik hoop vreselijk dat dat zo blijft. Ik vind dat zo'n mooie kleur. Maar op andere foto's is het ook wel eens oranje. Ook leuk, voor maandag Koninginnedag. Met de gel van Suus kunnen we Jonah ook mee laten doen! Oranje boven!

Ach Jonah is een schat hoor, maar als Raafje huilt kan hij dat nog minder lang aanhoren dan ik. Hij gaat hem troosten. Maar de manier waarop... Eerst aait hij hem lief en zegt "over!" dan geeft hij een kusje en zegt "kommamama" (Kom maar bij mama) en als dat niet werkt dan propt hij zijn speen tot ver in zijn strotje. Gister hoorde ik Ravi steeds erger gaan huilen terwijl de beide mannen op bed zaten en ik even snel wilde douchen. Kwam ik al druppend onder de douche vandaan, heeft Jonah dus zijn slaap-knuffel-shirt over Raaf heen gelegd. Heus goed bedoeld, om te troosten. Alleen zag ik zijn hele hoofdje niet meer... En gister sta ik in de keuken een beker drinken voor Jonah te maken, Rafael in de wipperd buiten op het balkon. Hij huilde even, en even later: KRIJSEN! Wat denk je? Ik kom aangesneld en zie allemaal kruimels om Rafi's mondje en bloed op zijn gehemelte! !!!! Heeft Jonah dus zijn soepstengel lekker hard in zijn mondje geduwd. AUW! Arme Raaf... Allemaal goed bedoeld, dat weet ik zeker, maar hij is nog niet gewend aan zijn fragile (?) baby-broertje.
Wat ook wel geestig is, is dat het babyspeelgoed allemaal van Jonah is. Hij kan sowieso erg slecht delen momenteel! Op de creche zeggen ze dat hij goed voor zichzelf opkomt.

Woensdag hebben we Jonah een uurtje eerder van de creche gehaald samen met opa en oma, zodat zij hem nog even konden zien voor de vakantie. Dat was erg leuk, we hebben ook op de slaapzaal gekeken. Allemaal veldbedjes waar ze op slapen. En ieder bedje heeft een bordje met namen en de dagen erop. Het grappige is dat ze toch echt gewoon blijven liggen. Je zou denken dat het een dolle boel werd daarboven. Maar de oudsten corrigeren de jongsten door te zeggen dat ze niet uit bed mogen. Dat horen de leidsters dan weer door de babyfoon. Opa en oma vonden het erg leuk om onze creche te zien. Erg lieve leidsters allemaal en gewoon een warm nest!

Hier nog een paar plaatjes met nog een flauw glimlachje. Je moet ergens mee beginnen uiteraard. Het schattige truitje is gemaakt door 'tante' Andrée uit Belgie. De groene 'poef' is de Sitfix en een echte aanrader. Het is een hoes die om het voedingskussen heen zit. Ligt heel stabiel en Raaf vindt het er heerlijk op. Hij slaapt er zelfs wel eens op. Over slapen gesproken. We hebben de Bakerzak maar weer uit de kast gehaald. En het lijkt nu al vruchten af te werpen. Hij slaapt langer, en rustiger. Wel eerst even flink gemopper, want het voelt natuurlijk niet geheel vrij. Maar als hij toegegeven heeft, is het al gauw goed. Vanavond heeft hij van half 8 tot 11 geslapen!

Grappig toch dat iedereen zegt: "We komen wel als de ergste drukte voorbij is"... Nou die ergste drukte is dus nu al deze mensen langskomen. In het begin was het helemaal niet zo druk. Leuk om alle vriendinnen van het forum waar ik erg veel tijd in steek, weer eens te zien. Hun oudste kindjes zijn allemaal rond Jonah's leeftijd en er komt bij de meeste weer een tweede lichting aan, of ze zijn net bevallen. Zie hier Raaf met Jaimy. Die is al 3 maanden, maar werd 1,5 maand voor de uitgerekende datum gehaald vanwege het HELLP-syndroom van mama Mascha. Gelukkig allemaal goed afgelopen. Op de foto's zijn ze haast even groot.

Hier Jonah en Hugo op de knie van Maurice. Het is nog altijd het handigste om af te spreken op een vrijdag dat Maurice ook thuis is, dan heb ik mijn handen vrij voor Rafael en de visite. Want tjonge jonge, het is me toch een partij druk als Jonah eens een dwarse bui heeft. Zonder zo'n bui is het al flink de zeilen bijzetten, maar ja, dat weet je met een druk ventje. Bruist van de energie. Zal mij benieuwen hoe Raaf over 2 jaar is...

- default - drie reacties / No trackbacks - § ¶

20 April 07 - 15:16Lucky shot!

Zo! En dan begin ik maar gelijk met de mooiste foto. Ik ben er zelf helemaal weg van, in kleur is hij ook supermooi. Zo ontroerend, intiem. Het handje beweegt, de vingers lichten een tipje van de sluier op, gunnen je een blik in dit intieme moment. Die schaduw, dat oogje dat je aankijkt. Helemaal goed. Ik ben er erg tevreden over. En dat zo uit de hand tijdens de voeding!  

En toen was het plotseling hoogzomer! Lekker in een badje met wat water op het balkon. Jonah heeft zich prima vermaakt. Hij heeft lekker samen met zijn (pas ontdekte) schaduw gespeeld. Hij zwaait ernaar en samen 'maken' ze dieren op de muur.

Jonah vindt het huisje helemaal te gek. Door de deur naar binnen, door het raam naar buiten. Wij moeten er helaas ook vaak in. Dat is best krap zeg maar, maar ja, ook wel weer knus, zo bij je zoon op visite. 

Onze hummel ligt af en toe graag op zijn buikje in de box. Wat een lieve plaatjes levert dat op. Die voetjes zijn echt zo lief. Van handjes en voetjes kan je niet genoeg foto's maken. We hebben sinds kort ook wat klei-vormen gekregen om afdrukjes mee te maken. Moeten we maar snel gaan doen, voor de grote handen en voeten van Raaf niet meer in de bakjes passen! 

Jonah kan niet genoeg krijgen van de beschuit met muisjes. Heerlijk. En alles wat op de grond valt wordt de dag er na nog opgepeuzeld. Reuze handig zo'n kruimeldief.Hier eet hij de oranje muisjes van onze nieuwe prinses. Maakt hem gelukkig niet uit welke kleur het is, al heeft hij wel een voorkeur voor de kleur blauw. 

Nou vooruit dan nog eentje omdat dat zo mooi is als je een reactie plaatst, dan blijft de onderste foto nog even in beeld. En het is echt een foto die steeds mooier wordt, hoe langer je er naar kijkt. 

- default - vier reacties / No trackbacks - § ¶

14 April 07 - 23:43Pasen 2007: Opa en Oma 65

En zo was er ineens weer een week voorbij zonder update! Sorry, maar het komt er niet altijd van. De gestolen momenten worden steeds minder in aantal, de krampjes overheersen helaas. En dan heb je je handen dus echt niet vrij. Maar ik heb genoeg foto's gemaakt om het goed te maken, denk ik. Maandag de 9e april werd mijn moeder 65 en Meindert aanstaande maandag ook, dus dat vierden ze 2e Paasdag. Dat was ook het eerste moment dat Yoran en Rafael elkaar voor het eerst zouden zien. Een soort kraambezoek aan huis dus. Het was erg gezellig, en Jonah heeft nog leuk eieren gezocht in de tuin. Oma had er heel veel verstopt en alle aanwezige kinderen mochten een deel van de tuin uitspitten om te zoeken. Wat een dolle boel wordt dat volgend jaar zeg!

Bij het afscheid heb ik Rafi nog even in de armen van opa Meindert gestopt, en ik kon gewoon niet kiezen alle foto's waren allemaal even mooi. Altijd weer leuk om ze zo samen te zien. En Yoran naast Rafael is echt een klein mannetje. Heel anders. Gelukkig kunnen we alle maatjes 50-56 bij Yoran nog eens aanzien. De meeste zijn dus door alle neefjes gedragen, dus ook door Matteo! Wat een boel jongens zijn erbij gekomen zeg! Dat wordt me een drukte met Kerst!

Voor Jonah zijn we het balkon een beetje kindvriendelijker aan het maken, we hebben wat troep weg gedaan, het aantal planten en potten gereduceerd en een speelhuisje voor hem gekocht. De zandbak krijgt een nieuwe plek (niet dat hij het dan ineens wel leuk zal vinden...) En we laten hem maar gewoon lekker spelen als hij naar buiten wil. Zo kan ik hopelijk Rafael voeden zonder al te veel met Jonah bezig te zijn. Hoewel een boekje samen lezen op de bank ook prima gaat. Zolang als Jonah dat leuk vindt, en dat is meestal maar 1 a 2 boekjes.

Dan de vraag die iedereen stelt: Hoe vindt Jonah het? Ik denk dat hij aardig gewend is en dat het meestal erg 'normaal' is dat Raaf erbij is gekomen. Ongelooflijk zoals die kinderen zulke dingen gewoon kunnen vinden. Hij is ook lief naar zijn broertje. Eindelijk had ik dan een camera in de buurt toen hij zo lief was met Rafael. Meestal is dat in de ochtend, maar de momenten worden steeds uitgebreider, hoewel het al snel "Klaaaaaar" is wat beteft Jonah. Dan wordt Rafi weer weggeduwd als we niet oppassen. Maar al met al valt het me mee hoe hij reageert, ik kan niet merken dat hij jaloers is. Maar misschien dat het anders wordt als Maurice maandag na 3 weken vrij geweest te zijn, weer aan het werk gaat.

Ik heb nog wat foto' s van mijn mobieltje met camera, ben er een beetje mee aan het experienteren. Dus helaas stond er even een datum in de foto. Ben wel erg blij dat dit mobieltje best goeie plaatjes kan maken. Dan heb je altijd je camera in de buurt. Slapende kindjes zijn altijd lief. Zeker deze, want hij slaapt niet zo gek veel overdag. Soms ineens 3 uur, en dan zijn we gewoon verbaasd. Deed hij dat 's nachts maar!

Even ter vergekijking! Rafael links en Jonah rechts. Zelfde truitje. Jonah was toen ook al 3 weken oud. Een stuk magerder. Ik zal nog eens mijn best doen en oude foto's opscharrelen waarbij je goed kan zien dat het broers zijn, dat is alijd leuk.

Nou dat waren weer een boel foto's niet? Ik weet nog niet hoe de volgende week zal zijn, we moeten allemaal even onze draai vinden en hopelijk krijgen we een ritme of iets wat er op lijkt. Tot de volgende update!

- default - vijf reacties / No trackbacks - § ¶

08 April 07 - 22:512 weken oud

Vandaag is Rafael alweer 2 weken oud. Wat gaat de tijd snel. En hij verandert bijna met de dag. Het lijkt er toch echt opdat hij rossig haar heeft en blauwe ogen houdt. Van wie heeft hij dat nou weer? Opa Mick Hoppe denk ik dan. Die heeft rossig haar en blauwe ogen. De vorm van zijn ogen lijkt ook het meest van zijn genen te komen. Morgen gaan we naar opa en oma in Monnickendam en dan zien we kleine Yoran en kunnen we eens vergelijken. Misschien dat de Hoppe-genen daar ook duidelijker zijn. Enne, welkom Mick en Mieke, die kunnen tegenwoordig ook meelezen!

Gisteren waren Björn en zijn ouders hier om samen met Jonah paaseieren te beschilderen. Het was heel gezellig en Jonah vond het allemaal erg leuk. Uiteindelijk was het leukste nog het ei open te knijpen en op te eten... Na het eieren schilderen lekker op het balkon met de bal gespeeld. En het wordt dan ook tijd om het balkon anders in te gaan richten. Hopelijk kunnen we morgen een leuk speelhuisje voor de jongens scoren bij de Karwei. En dan maar hopen dat daar meer mee gespeeld wordt dan met de zandbak. Die staat alleen vierkante meters in te nemen. En is leuk om op te springen...

Gelukkig is binnen ook genoeg te doen. Op zijn grote kamer kan Jonah nu heerlijk spelen met de treintjes en al zijn ander speelgoed. Jonah vindt het alleen nog wat lastig om alleen te spelen. Wil toch graag dat we erbij zijn. "Sssaamen!!! Papa OOK! Mama Zittuh". Niet altijd handig, hij moet echt nog even leren alleen te spelen tot zijn kleine broer groot genoeg is. Rafael wil ook graag bij ons zijn. Zodra je hem weglegt in zijn bedje, of in de box is het mis. Gewoon lekker op je borst liggen slapen, dat wil hij het liefst. En stiekum geniet ik daar ook erg van. Het duurt maar zo kort dat ze dat willen. Waar hij wel graag in ligt is zijn Maxi-Cosi. Het enige plekje waar hij even in kan slapen zonder ons. Maar ja, daar mag hij weer niet te lang in liggen.

Wat erg leuk is, zijn al die kadootjes die tegenwoordig krijgt via de post! Toevallig allemaal kledingstukken met naam e.d. erop. We hebben er nu al 3 binnen! Van Bart en Sandy kregen we het Zondagskindje-shirtje. Erg origineel. En vandaar ook een beetje de nieuwe kopfoto. Het is natuurlijk ook best erg bijzonder dat beide kinderen op zondag zijn geboren. Voor wat dat mag betekenen. En van Björn en zijn ouders kregen we een romper met een stoere RV erop. Nog heel even en hij gaat het passen (maatje 62-68). En van Nienke en haar ouders kregen we een shirt met Rafael erop (ook maat 62-68), erg stoer. Nog geen foto's, maar zodra hij ze past, dan komen die vanzelf. Van het shirtje van Susan moeten we maar even snel genieten. Het is maatje 50! Vandaar een hele serie fotos met het "kleine broer" shirt. Jonah kreeg de versie met "grote broer", die hij meteen naar zijn nieuwe groep op de creche aan heeft gehad. Allemaal bedankt!

Die verandering van groep kwam natuurlijk niet echt handig geplanned, maar we zijn wel wat eerder begonnen met de wenperiode. En het gaat gelukkig goed. Hij vindt het leuk daar tussen de oudere kinderen. Hij is nu weer de jongste. Ook wel eens goed voor deze rouwdouwer. Hij is nu ook erg met taal bezig. Vooral de tegenstellingen 'groot en klein'. Natuurlijk horen wij iedere ochtend dat hij naar het "grrrote bed" wil. Maar hij wijst ook overal kleine dingen aan en grote voorwerpen. Ze krijgen ook vaak een kleur van hem. Alleen blauw is duidelijk favoriet. En het verschil tussen blauw en groen is er niet. We zullen hem leren wat rood is. Beginnen we bij deze foto van Rafi.

- default - drie reacties / No trackbacks - § ¶

02 April 07 - 22:34Jonah en het stoutbankje...

Jaaaa, Jonah is er ook nog hoor. En hoe! We hebben lekker veel foto's voor jullie gemaakt. Hij krijgt namelijk heus wel extra veel aandacht deze dagen. Daar letten we wel op. Maar Jonah vraagt ook extra aandacht, helaas momenteel ook iets meer negatieve aandacht. (In de box klimmen, gooien met spullen, ook naar Raaf. Speentje afpakken...) Valt ook moeilijk uit te leggen allemaal. Het is ook niet heel slecht bedoeld. Meer onbesuisd. Maar we waarschuwen hem duidelijk en sinds een paar dagen een 'Supernannyplekje' ingesteld. Op de gang hebben we een schoenenbankje. En we hebben Jonah daar nu twee keer op gezet. En wat denk je? Hij bleef gewoon zitten... ??? We hadden al gedacht tig keer terug te moeten om hem weer op het bankje te zetten, maar hij bleef zitten en keek heel schuldbewust als we hem weer op kwamen halen een een 'preek' gaven. Dan een knuffel en klaar. Nou jaaaaaa, hoe zoet zeg!? Of het nou 2 keer toeval was? We houden het open.

De hele week wat het prachtig weer in onze kraamweek. Dus we zijn er vrijdag maar eens met de hele familie op uit getrokken. Nou ja, dat klinkt verder dan het was. We zijn de weg overgestoken en ik ben op het eerste het beste bankje neergeploft met Raafje om uit te rusten. Maurice en Jonah hebben wat met de bal gespeeld op het grasveldje. En daarna zijn we weer naar huis gegaan. Dat was ook ongeveer maximaal wat mijn bekken aankon.

Jonah wordt steeds liever tegen zijn broertje. Hij komt 's ochtends op het grote bed zitten, waar Rafael dan meestal nog ligt te slapen na zijn ochtendvoeding. En Jonah wil er dan meteen bij. Het gaat nog wat ruw, maar hij aait hem ook heel lief. Heeft hem ook een paar keer op schoot gehad. En dan zit hij ook erg lief te aaien. Ik realiseer me trouwens steeds meer hoe ontzettend groot Rafi eigenlijk is. We hebben alle kleertjes maat 50 weg moeten doen. Maat 56 kan nog net. En maat 62 past soms ook al! Niet normaal meer. En de verkleiner in de Maxi-Cosi hebben we helemaal niet kunnen gebruiken. Dan zit hij helemaal klem. Gek hoor. Jonah was al een maand oud toen hij Rafael's geboortegewicht had bereikt. Zie hieronder maatje 56!

Zondagmiddag was oma met omi bij ons op bezoek. Altijd weer leuk om 4 generaties op de foto te nemen. Zondag was weer zo'n heerlijke dag, dus we zijn weer een wandelingetje gaan maken. Dit keer iets verder, en gelukkig ging dat erg goed. Het is heerlijk om weer buiten te zijn. En we hebben de Kiwi explorer die we van Judy en Mattijs te leen hebben, eens goed kunnen uitproberen. Wat een geweldige oplossing om 2 kindjes te vervoeren. Echt super. Je zou alleen bijna vergeten dat die kleine gup onderin ligt. Je bent zo gewend aan 1 kind in de wagen, als Jonah dan aan het spelen is, vergeet je dat je nog even rustig aan over de hobbelige weg moet...

Jonah heeft even lekker kunnen razen en glijen. Maar man, ik heb doodsangsten uitgestaan bij de waterkant, Jonah holt zo naar beneden, en Maurice loopt dan naar mijn gevoel veel te ver achter hem. Ik zie spoken, het zullen de hormonen wel zijn. Jonah is echt snel en ik zie hem iedere keer op de grond vallen. Gaat allemaal net goed, maar ja... Ik ben blij dat ik er niet altijd bij ben. Dat is dan weer het voordeel van een papa en een mama hebben.

's Avonds nog een hoogtepuntje, de twee jongens voor het eerst in bad! Rafi's navelstrengstompje was er van de week al afgevallen, dus dan kon hij mooi in bad. We hebben daar nog even snel een handig hulpje voor gekocht, want we weten niet meer aan wie we die van Jonah uitgeleend hebben... Raaf vond het heerlijk en nam Jonah helemaal in zich op. Volgede alles wat hij deed. Schattig gewoon. En Jonah was ook heel lief voor Raaf. Tot hij begon te spetteren, toen was het wel weer genoeg en hebben we Rafael eruit gehaald. Het spetteren deed hem overigens niks. Toen wij hem eruit haalden, begon Rafael pas te huilen. Nou ja, van de week weer eens proberen.

Helaas zijn de krampjes hier ook weer gearriveerd. Rafael krijgt jammer genoeg erg veel lucht binnen. En dat hoopt op en gaat pijn doen, naast de gebruikelijke krampjes. En net als zijn grote broer is hij geen ster in boeren na het eten. Dat duurt en duurt maar. We geven nu vast ABCDophillus (Dank je wel Toetsie voor het meenemen uit de USA!-> Is daar veel en veel goedkoper! $7 daar tegen €26 hier!) Maar dat duurt zeker 2 weekjes voor het gaat werken, dus in de tussentijd geven we Infacol, meegenomen door mijn moeder uit Engeland. En dat lijkt wel wat verlichting te geven! Dan hebben we nog Gripe Water staan voor als de ABCD niet meteen lijkt aan te slaan. Ja, we zijn overal op voorbereid. Dat heeft Jonah al voor zijn broer voorbereid.

- default - zes reacties / No trackbacks - § ¶