30 Juni 08 - 21:40Eind maart- Begin mei 2008
Ach ja, zo jammer, zijn rode haar is verdwenen. Het was zo mooi, maar nu is het 'gewoon' blond. Wel een beetje gelig blond, en als het nat is, zie je dat het ooit rood was. Kijk hier op de foto van zijn eerste verjaardag maar, daar was het nog best rood. En ach ja, rond zijn eerste verjaardag begon het staan zo'n beetje.
Zijn ogen zijn nog steeds blauw-grijzig met een pietseltje beige. Zijn huid is licht, echt die van een roodharige, dat wel. Duidelijk zo anders dan Jonah. Die heeft een gelige huid, net als Maurice, en wordt ook snel gekleurd. Het blijft bijzonder, twee van die ontzettend verschillende ventjes in 1 gezin. Ik moet het helaas best vaak verantwoorden. 
Gelukkig weet ik het zelf heel zeker en soms zie je ook echt wel dat Raaf een kind van Maurice is hoor. Maar eerlijk is eerlijk, ik zoek me soms ook wild naar gelijkenis.
Ja het is alweer een eewigheid terug, maar Raaf was jarig met Pasen zo'n beetje. Dus we vierden het in Monnickendam, eerst mochten de grote jongens lekker eieren zoeken. Wat een feest! En daarna mocht Raaf zijn koemelkvrije appeltaart eten. Hij vond het.... helemaal niks. Haha. Helaas.
Nou ja, het is dan ook niks als je een allergie hebt voor koemelk en soja en tomaat. Echt, dat sucks big time. Ook voor ons. Alle etiketten uitpluizen, dingen proberen, dan weer behandelen. De nachten na zo'n provocatie zijn meestal ook bagger. Zielig hoor. Maar ja, ik denk dat we inmiddels aardig onder de knie hebben wat hij wel en niet mag. En hij houdt helaas wat eczeem in zijn knieholtes en op zijn handjes. Maar echt heel veel last heeft hij er niet van. Een enkele keer wat jeuk.
Gelukkig blijft er toch nog voldoende over om lekker in je haar te smeren enzo. Helaas gaat het eten niet echt van harte, inmiddels hebben we het Rapleyen een beetje losgelaten en vermalen we het eten nu een beetje met de hakmolen. Dan eet hij gewoon beter, maar man man, wat een beestebende onder zijn stoel. En hij maait gerust alles van tafel als je niet uitkijkt. En soms eet hij zomaar een keer erg goed. Gelukkig was hij de laatste keer toch nog gegroeid en zit hij nu zo rond de middenlijn. Dus niet meer eronder.
En toen was het begin april en had Raaf het opeens door hoe hij moest kruipen. En hij vond het helemaal geweldig. Op dit terras bij vriendinnetje Isa kregen we de primeur. En helaas deed Jonah weer iets stouts (Raaf omver duwen ofzo) en in zijn haast om weg te kopen viel hij ook en belandde met zijn mond tegen de bank. Dit deed zoveel pijn en zijn tand bloedde ook. Het werd 2 weken pas duidelijk, zijn tand verkleurde helemaal grijs. Goh wat baalde in hiervan. Maar gelukkig is het onlangs heel veel minder geworden, dus ik denk toch dat het een bloeduitstorting was en dat de zenuw niet gelijk dood ging.
Eigenlijk begint Jonah nu pas te klimmen. Hij gaat vaker klimrekken in, maar het is geen held, gelukkig maar. Hij kent zijn grenzen. Vaak wil hij dan nog wat hulp en dan laten we hem zien dat hij meer kan dan hij dacht. En zo komt hij steeds wat verder. Maar het blijft lastig hier op een bovenwoning, je moet er echt op uit om hem te laten klimmen.
Goh, het schiet niet echt op zo he? Ik zit nog maar ergens in mei. Moet nog minstens een maand foto's doorwerken. En dat zijn er echt erg veel hoor. Binnenkort zullen de foto's misschien wel anders zijn. Dat hoop ik althans. Want dan zie je de maaksels van mijn nieuwe Spiegelreflex camera. Ik moet hem eerst nog even leren kennen en dan ga ik los hoor. Maar dit is em dus geworden, met een zoomlens erbij:
Maar ik denk dat ik eerst nog wat achterstallig werk heb af te maken. Dus dan gaan we gewoon nog even door met oude foto's plaatsen. De hele vakantie moet ook nog. Zucht... Komt het ooit nog af?
- default - drie reacties / No trackbacks - § ¶
