26 Maart 09 - 21:36Walls come tumbling down
Voordat de muur eruit ging, hebben we natuurlijk met zijn viertjes Champagne gedronken. Nou ja, soort van.. Romy, Jip en Janneke-achtige kinderbubbels. En ze vonden het zo vies, dat geprik, dat ze het gelijk weer uit hun mond lieten lopen. Tsja. Ik ben ook geen liefhebber.
De verdiepingen moesten natuurlijk wel even geinspecteerd worden door de heren. En wat een ellende zonder traphekjes. Vooral de zolder, die heeft helemaal geen hek. Dus daar mogen ze voorlopig niet komen. We gaan daar tzt de boel wel anders indelen en het zo verbouwen dat wij daar gaan slapen. Maar dat kan best nog eens een jaar duren, zo niet langer. Eerst maar eens de boel op orde krijgen en wonen. Bij het begin beginnen, de muur eruit. Zo ging dat. Helaas ben ik vandaag maar 2 keer binnen geweest en heb het niet helemaal zien groeien, maar goed, het is al te zien dat het ruimtelijkheid schept. Gek genoeg vind ik het doodnormaal, ik was er immers al helemaal aan gewend dat die muur er niet meer was. Haha.
De gang naar de keuken gaat natuurlijk ook nog dicht, helaas kunnen we het mooie glas-in-lood raampje niet goed benutten, de koelkast staat er straks achter en die laat geen daglicht meer door. Dus de muur gaat dicht, maar het raampje blijft wel zichtbaar vanuit de gang. Uiteraard.
En dan mijn Brave Raaf! Kon ie eindelijk zijn gave shirtje aan, mouwen nog wat lang, maar wat geeft het. Hij was op de creche jariger dan thuis. Daar hebben ze dan ook een super mooie muts voor hem gemaakt. En maandag is het alweer feest, nou ja, feest... Zeg maar gerust een verdrietige dag, want Raaf neemt afscheid van de creche waar hij zo'n ontzettende fijne 2 jaar heeft doorgebracht. We zijn zo tevreden over Kakelbont, ik vrees dat ik maandag zakdoeken mee moet nemen. En donderdag gaat hij dan naar zijn nieuwe creche in Bloemendaal. De spookjes. Hij is al even wezen wennen, maar dat was maar een uurtje. Nu zal het een halve dag zijn. Zonder slaapje. We zullen zien hoe het gaat. Het zag er leuk uit van binnen. De leidsters lijken ook aardig. Het is wel een hele andere groep, want ze werken met 0-4 jaar door elkaar. Raaf zat nu in een groep met 1-2 jaar. Op zich wel leuk, kunnen ze leuk van elkaar leren.
Goh wat zijn ze zoet aan het spelen zo. Maar dat duurt nooit lang, dan heeft een van de twee weer de locomotief die de ander moet en zal hebben. Zucht... wanneer wordt dit beter? Misschien wel niet. Dan moeten we er maar aan wennen. De komende weken zal het nog even afzien zijn, maar daarna, dan schop ik ze lekker naar buiten. En als het moet, 1 de tuin in, en de ander de straat op. Ga maar leren fietsen! Kan Jonah eindelijk leren te fietsen zonder zijwieltjes.
- default - twee reacties / No trackbacks - § ¶
Jonah mocht zich dus uitleven op het deel dat toch weg ging. Geloof nooit dat we een picasso in huis hebben. Maar hij was even lekker bezig. Want jeeee, wat is het onhandig met twee koters in huis. Die willen ontzettend graag in het nieuwe huis spelen en vooral in de straat en in het speeltuintje, op de hoek. Maar natuurlijk moeten we net iedere keer weer terug naar huis. En dus kennen ze Raaf inmiddels van de vertrekkende sirene... Het is al standaard geworden.
Maar goed, het is niet anders. Ik denk dat hij het in de nieuwe buurt echt veel en veel leuker zal vinden dan hier, dus daar doen we echt goed aan. Daarbij is het daar zo heerlijk rustig en kan hij zijn energie lekker kwijt in de natuur om de hoek. Het is echt een fijne woonomgeving. We gaan 23 april verhuizen. En we laten lekker alles inpakken en verhuizen, dus dat is wel erg fijn.
