« Het eerste lachje! | Home | Raaf is groot. »

Consternatieburo - Deel 2

We hadden natuurlijk al lang en breed kennis gemaakt met Consternatie Buro. Maar vorige week mochten we voor het eerst met Rafael er naar toe. En ik was zo slim om een dubbele afspraak te maken, dat leek me efficient. Anders zou ik deze maand 3 keer moeten. Maar twee kinderen aan en uitkleden en laten bewerken door de CBarts, nee, dat doe ik niet meer. God zij dank had het CB zelf de afspraak van 3 mei naar 4 mei verzet, en dat was een papadag. En anders had ik alleen met twee kinderen erheen gemoeten.... Hoe kon ik ooit bedenken dat het 'handig' was om een dubbele afspraak te maken?

Het begon al bij de deur. We wilden naar binnen, maar Jonah draaide zich gelijk weer om, luid roepend: "buiten!" en zie die bui maar eens te keren... Met wat speeltjes konden we hem aardig afleiden. Rafael protesteerde ook gelijk, maar ja, hij moest toch echt gewogen worden. En wat denk je... was hij bij de geboorte nog 4300 gram, nu 5 weken later is hij 5600gram! Wow! Die groeit dus 250 gram per week! Het meten was ook al zo fraai. Bij de geboorte geschat op 52cm, en nu maarliefst 59,5cm!!! Grappig is dat Rafael nu al bovenin de groeicurve zit, op het nivo van een 3 a 4 maanden oude baby die binnen de marges, maar tegen de onderste lijn zit. Wat zit er in mijn borsten? Iets dat er in de normale was in elk geval niet meer uitgaat zonder de vlekken te bewerken!

Na het stressmoment besloot Raaf lekker te gaan slapen. Dus toen maar Jonah wegen en meten. Jonah is al groot dus mag tegen een Nijntjelat staan, maar ja, Jonah is ook 2, dus dat wil hij niet... Het werd een huilpartij en onder dwang hebben we gezien dat hij keurig op de middenlijn 89cm meet. Wegen gebeurt bij dreumessen op zo'n grote weegschaal waar je op mag staan. Nou nee hoor, daar had meneer ook geen zin in. Dan maar samen met papa en dan papa zonder Jonah en een mooie aftreksom vertelde ons dat Jonah 13,2 kilo weegt. Dat is wederom netjes op de middenlijn.

Enfin, de kamer van de arts in. Een beetje een tuttige maar lieve dame die niet helemaal goed wist hoe ze met Jonah om moest gaan helaas. Weer gehuil. Dus hartje luisteren wilde niet werken. Ogen kijken met een lampje ook al niet, tja, je bent 2 he... Dan maar een toren bouwen van 6 blokjes uit een bakje. Nou, wij hielden ons hart al vast... Maar wat denk je? Hij stapelde ze zo keurig op elkaar, zo netjes heb ik het zelden gezien... Daarna op een pop lichaamsdelen aanwijzen. Het antwoord op de eerste vraag: " Jonah kun jij de voetjes van de pop aanwijzen" was natuurlijk "nee". Maar gelukkig wilde hij even later wel alles aanwijzen.

Daarna kwam Jonah's favoriete onderdeel. Met de bal spelen. Jonah kun jij deze bal naar mij gooien? (keurig in haar handen, hij gooit echt subliem goed!) Kun je ook schoppen? Tuurlijk, dus dat was allemaal prima. Helaas wilde het linkervoetje vandaag niet meedoen. En we hadden nog zo geoefend... Gelukkig - Jonah was klaar. Nu Raaf uit de doek en neerleggen. Ze wilde hem wel even goed bekijken na mijn verhaal over de 'knak' bij de bevalling. Dus ze deed allemaal dingen met hem die ik al die weken zorgvuldig vermeden heb. En ach mijn arme schatje, wat moest hij ervan huilen! Het deed hem blijkbaar nog steeds zeer. Helaas is hij er de hele avond van slag van geweest. Hij moest echt veel meer huilen dan normaal bij oppakken en wegleggen.

Ze kon dus ook niet zijn hartje luisteren en zijn oogjes bekijken. Hij was zo overstuur. Dat moet over 2 weken opnieuw als hij de prikken krijgt. Verder legde ze hem op zijn buik neer, en even dacht ik dat hij naar me toe kwam tijgeren. Wegwezen bij dat mens. Zodra ze een vinger op hem legde schreeuwde hij het uit. Helaas. Maar ja, zijn grote broer had de toon al gezet.

Gelukkig was er niks vreemds op het eerste gehoor en omdat hij zo goed drinkt en er prima uit ziet, geen zorgen. (As if).
We hebben het weer gehad. En tjee, volgende keer gelukkig alleen met Raaf, maar wel weer prikken dan. Zucht! Wat een gedoe. Klotsende oksels zeg maar.
VAndaag was weer zo'n spannende dag. Ik had me opgegeven om mee te gaan met het jaarlijks uitje van de creche. We gingen met de peutergroep naar de Geitenboerderij in het Amsterdamse bos. Het was even druk, maar RAaf heeft zich prima gehouden op mijn buik, ik heb goed kunnen voeden daar, terwijl andere mama's op Jonah letten. En al met al was het gewoon erg goed gegaan, dat geeft de burger moed. Want ik blijk best een angsthaas te zijn voor dit soort logistiek ingewikkelde uitstapjes. Daarom is het goed om zo af en toe te ervaren dat het ook goed kan gaan.

En het was ook erg leuk. De peuters mochten de kleine geitjes een flesje melk geven. Ik kon Jonah nog net tegenhouden toen hij de fles aan zijn mond wilde zetten. De geitjes hadden helaas niet zo'n dorst. Maar uiteindelijk kon Jonah zijn flesje wel slijten bij een grotere geit. En daarna was het tijd voor de speeltuin - eigenlijk veel leuker. Er was ook een oude tractor. Wat een groot stuur!

Maandag was Mel nog even langs met Yoran, wat is die ook gegroeid zeg! Zoveel schelen ze nu niet meer. Leuk om ze nog even in de Fatboy op het schapenvachtje te leggen. Ik heb Mel de Bakerzak laten zien en Yoran er even ingelegd, en wonderwel begon hij meteen een uiltje te knappen. Ze leent hem nu even, om te zien of het voor hem net zo goed werkt als voor onze Rooie Raaf.

Wat een prachtig Rugby shirtje hebben we uit Zuid Afrika gekregen van Sandra, als dank voor het lenen van onze Sack-'n-Seat. We kregen ook nog een romper voor Raaf, maar die is gelukkig nog even te groot. Pffft, is weer eens wat anders ;-)



Wat een mooi verhaal weer! ;) Ja, ja tis wat 2 koters! Nieuwe uitdagingen op het logistieke gebied! En tja…dat hele CB-gebeuren ís ook niet leuk! Vandaar dat het niet liep denk ik, gelukkig verliep je tweede uitdaging met je 2 jongens stukken beter! Nog even en je draait je hand er niet meer voor om, om met z’n drietjes weg te gaan! ;)

Tjeee wat veranderd Rafi toch snel zeg! Echt geweldig dat hij zo enorm goed groeit! Is ook heel goed te zien! Heerlijk zijn die lachjes van hem, hopelijk zie ik er vrijdag 1 live….
De foto’s samen met neefje Yoran is ook zo schattig. Wat lekker dat hij een tukkie ging doen gelijk, lang leve de bakerzak!
Nou Lieve mensen, ik had al zin om naar Haarlem af te reizen maar nu helemaal natuurlijk!
Liefs!
Anja
Anja - 10 05 07 - 07:49

Wat een leuke verhalen weer! Ik heb hardop zitten lachen, je ziet het zo voor je!!! Eigenlijk wilde ik binnenkort efkes langskomen met Sam, maar ik lees net dat op dit moment iedereen heeft bedacht om op visite te komen. Dus ik wacht nog wel even… ;-) Groetjes!
Annemarie - 10 05 07 - 13:21

Heey Talitha,

Nou het duurde even maar dan heb je ook wat… (grapje).. Wat een prachtige knullen heb je toch.. En wat word Raaf grooooot.. en rooood.. Heerlijk. Leuke fotos maak je ook zeg.. Die van jou en Jonah zorgde voor een glimlach hier.. Zo leuk. en natuurlijk die grote lach van Raaf..

Waaa wat een avontuur bij het consternatieburo.. Twee is nee toch? Dat heeft Jonah maar weer eens goed bewezen. En arme Raaf met zijn armpje. Doe je al weken rustig aan, gaat die arts eraan lopen trekken.. Gos. Hopelijk heeft hij er niet lang last van gehad??

Gr Bianca
oudersforum
Bianca mv Kaylee (URL) - 10 05 07 - 20:18

Aaah…ik moet het even zeggen hoor, wat is die Raaf een vreselijk poepie om te zien, die 4 close-ups zien er uit om op te eten hihi!
Hey en Jonah (tja die blijft leuk!) zou ik ook doen hoor, lekker nee-en op dat rottige CB! Moeten ze maar van je lieve broertje afblijven…
Liefs en knuffels
Marieke en Kaj
Marieke en Kaj () (URL) - 11 05 07 - 21:57

Oje, ik maak mijn borst (en enorme buik) vast nat: over minder dan twee maanden hebben wij ook twee jongens en ik begin zo langzamerhand te beseffen wat voor uitdaging dat gaat worden! Wat een mooie jongens hebben jullie!
Nathalie () - 16 05 07 - 21:37

haha, o nee, wat erg! ik weet nog dat ik ook de allereerste keer met Romy en Anna naar het CB moest, en ik had echt zoiets van: hoe ga ik dat in vredesnaam doen?? Maar het ging heel erg goed en ik hoefde er maar 1 uit te kleden en geen twee. Ik vind het het superdapper van je en heel slim om samen te wegen. Daar was ik niet op gekomen! Arme Rafi met zijn armpje, wat een gemeen mens.
Tot snel!!
liefs annelies
annelies () - 22 05 07 - 12:11




  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Vul het getal in, want anders worden jij en ik gek van de spam.
 

  ( Register your username / Log in )

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.