Wel een slaapje, niet een slaapje?
Ohja, het lijkt heel wat zo samen he? Alsof ze lief samen aan het spelen zijn. Nou dat is soms ook wel 8 tellen zo. En dan pakt Jonah weer wat af, duwt Raaf omver, of breekt Raaf een bouwerk van Jonah af. Er zit niks anders op dan deze fase te doorstaan. Het hoort erbij. Jammer, het kan ook anders, lees ik wel eens. Ik ben het politieagentje spelen zo ontzettend zat, maar ik vrees dat dat nog wel jaren moet. Ik kan me althans van mezelf herinneren dat mijn broer en ik elkaar ook regelmatig in de haren vlogen. En samen spelen? Amper. Maar van broers zou je dat wel wat meer verwachten. Ach, geduld, het wordt vast beter.
Oooh, die Jonah, sinds we zijn speen door se speenfee hebben laten ophalen, wil hij overdag niet meer naar bed. Maar als iemand het nodig heeft, dan is Jonah het wel. Hij wil per se wakker blijven. Dat lukt ook wel, maar tot een uur of half 3, dan kakt hij helemaal in en slaapt maar net waar hij is op dat moment. De auto is favoriet natuurlijk, maar ook achterop de fiets gaat lekker, op de bank met een 'verplicht' voorgeschotelde DVD. (Jonah is namelijk extra druk als hij moe is, en ook extra lastig, dus dan heb ik het al gauw gehad zo rond de klok van 3en en zet ik de digitale Supernanny aan. Werkt altijd.
Allemaal leuk en aardig, maar hij is dan niet wakker te krijgen, een klein dutje doen is er niet bij. Hij slaapt het liefst 1,5 uur of langer. Dan zitten we net voor het avondeten dus. En man man man, wat wordt hij rot wakker zeg! Huilen, wel een half uur lang. Het duurt echt een uur voor hij helemaal bijgekomen is. En iedere keer neem ik me weer voor dat hij overdag niet meer mag slapen. Maar dan eet hij zeker niet. Lastig hoor die overgangsfases. Het werkt allemaal suboptimaal zeg maar. De ellende hebben we dan ook met naar bed brengen. Dat was een paar weken terug helemaal tot een dieptepunt gekomen. Hij probeerde ons uit en kwam steeds uit bed. We werden er helemaal geshuffeld van. Onze avond begon vaak pas om 21:30, dan sliep hij eindelijk. Je moest dan wel even naar boven om te kijken waar hij uiteindelijk in slaap was gevallen. Neem de volgende foto. Reken maar dat we geschrokken waren en eerst gekeken hadden of hij nog wel adememde. Toen snel de camera gehaald en proestend hem terug in bed gelegd. Was nog best lastig. Een soort bevalling zeg maar, hij zat zelfs klem met zijn oren, dus ik moest een heuse spildraai maken. Haha.
Hee, er moet maar gauw een open dag komen in het SLAZ, dan kan ik Jonah weer eens meenemen de OK op. Hij heeft deze techniek zelf ontwikkeld. De nieuwe Intramedullaire pen volgens Van Hoften. Wie weet, wat zal hij later willen worden? Voorlopig heeft hij heel veel oog voor auto's. En hij boft met een mama die er ook wat van weet. Dus ik breng hem de namen van de mooiste auto's bij. En zijn lievelingsauto's zijn nu Volvo Amazons, Citroen DSen, en andere oude auto's. Beetje gestuurd smaakontwikkelen kan geen kwaad, dacht ik zo. 
Raaf is ook al een hele vent zo, niet? Hij draagt hier het AllBlacksshirtje dat we zelf in Nieuw Zeeland hebben gekocht in 2003. Nog stoerder is Jonah hieronder, die was met papa op het Sevenstournooi in Amsterdam. De dames van het nationaal teamvan NZ speelden daar ook en toen ze hoorde dat Jonah vernoemd was naar hun 'god', moest hij even met ze op de foto. Leuk voor papa natuurlijk.
Jeeee, dit is pas voer!!!
O, o oooo die Jonah met zijn halfbakken middagslaapjes op vreemde plekken en zijn gedoetjes bij het naar bed gaan ‘s avonds. Echt een draakje. Gaat nu beter of niet??
Het is echt een onwijs lastige fase, dat hangen tussen wel of niet een middagdutje nog, en het kan lang duren,.. helaas.
Nieuwe balans vinden,... komt goed.
Liefs mir
Mir (URL) - 01 07 08 - 22:58
Jaaa, het lijkt heel wat hoor die twee zo samen! Hoop dat je niet nog járen politieagentje hoeft te spelen en misschien als Raaf groter wordt dat er dan een meer gelijkwaardige relatie komt. Of gaan ze dan vechten….??! Nee hoor, ik grap!
Monique - 09 07 08 - 22:09
Oh ja zeg wat een geweldige vakantiefoto’s!!!!!
Monique - 23 07 08 - 01:02