Verkocht!!!
http://www.goedonderdak.nl/pand.php?ObjectID=1257650
Jawel, het is ons gelukt, de bedenkdagen zijn we goed doorgekomen, het huis is echt echt verkocht. Helemaal super, een last valt van ons af. Nu alle hypotheek ellende, maar dat lukt gelukkig ook. En dan de verhuisstress in april. Maar nu eerst langzaam afscheid nemen van ons fijne huis.
We zullen het missen, vreselijk, maar er komt wat moois voor terug. Dat is zo. En we horen van iedereen dat het buurtje van de Kluijskenslaan zo leuk is. We boffen.
De muurschildering van de mooiste vis met de walvis. Samen met mijn moeder gemaakt, met mijn dikke buik op mijn knieen op de grond... Niemand wist nog dat het Jonah zou worden die daar zou gaan slapen. De walvis was een dikke hint... Maar goed. Raaf slaapt er nu.
En dan Jonah's kamer nu, waar wij eerst sliepen, waar we de bevalling zijn gestart, maar waar ik met persweeen toch deze mooie trap af moest...
En dan de mooiste kamer van het huis, de badkamer, zelf ontworpen, alles zit erin, en hij is zo fijn en ruim, de vloer zo mooi... Raafje is in bad geboren. Alles zal voor altijd in ons geheugen gegrifd zijn..
De keuken, met het mooie aanrechtblad en de schitterende vloer die bijna gelijk aan het origineel bleek te zijn. Dat zagen we later bij de buren pas. Wat zullen we het missen... Maar er komt was moois voor terug, dat is een feit. En als we het maar vaak genoeg herhalen, dan zal ik het ook echt geloven en zo voelen... Maar eerst moet ik er nog even aan wennen...
Tjeeeee zeg, wat een emotrip door je huis dan he.. wat daar toch allemaal is gebeurd. WAUW!!!
Gelukkig zit het ook allemaal in je hoofd, prachtige herinneringen. En nu straks een nieuw huis om weer van alles te beleven met elkaar! Met tuin in een leuke buurt, het gaat geweldig worden!!
Liefs Mir
mir (URL) - 18 12 08 - 14:51
Gefeliciteerd met de verkoop van jullie huis!
Twee huizen is toch wat te veel van het goeie… Maar ik kan me zo goed voorstellen hoe het is… Ik zit in een soort gelijk, maar dan veel kleiner project, met mijn autootje…. Ook een auto waar de eerste keer de maxi-cosi in stond en nu mijn twee engeltjes met me mee rijden… Hij wordt eigenlijk te klein, ik weet het. En ik krijg er iets ruimers voor terug, zodat Sunniva ook haar benen achterin kwijt kan. Maar toch. Vooral ook omdat Fred destijds zei, dat het “een jonge-moeder auto” was, niet wetende dat we nu, ruim vier jaar verder, twee kinderen rijker zijn geworden… Zaterdag ben ik hem kwijt. Loslaten heet zoiets. Ik doe mijn best. Zal jullie ongetwijfeld ook lukken! Vooral met wat moois in het vooruitzicht. Veel geluk en succes!
liefs van ons
Ellen-Noor - 18 12 08 - 17:58
goh, wat een mooi huis zeg! (zou ik wel kopen :p)
Benieuwd naar het nieuwe huis :)
jennifer - 18 12 08 - 20:19
Gefeliciteerd! Maar jaaa zeg…afscheid nemen doet pijn….zeker als je er zulke mooie dingen beleefd hebt! Maar de jongens en jullie zullen zeker weten ook heel fijn in het nieuwe huis gaan wonen. Maar gelukkig heb je de tijd om stukje bij beetje afscheid te nemen! Liefs!
Anja (URL) - 19 12 08 - 15:18