Walls come tumbling down
Voordat de muur eruit ging, hebben we natuurlijk met zijn viertjes Champagne gedronken. Nou ja, soort van.. Romy, Jip en Janneke-achtige kinderbubbels. En ze vonden het zo vies, dat geprik, dat ze het gelijk weer uit hun mond lieten lopen. Tsja. Ik ben ook geen liefhebber.
De verdiepingen moesten natuurlijk wel even geinspecteerd worden door de heren. En wat een ellende zonder traphekjes. Vooral de zolder, die heeft helemaal geen hek. Dus daar mogen ze voorlopig niet komen. We gaan daar tzt de boel wel anders indelen en het zo verbouwen dat wij daar gaan slapen. Maar dat kan best nog eens een jaar duren, zo niet langer. Eerst maar eens de boel op orde krijgen en wonen. Bij het begin beginnen, de muur eruit. Zo ging dat. Helaas ben ik vandaag maar 2 keer binnen geweest en heb het niet helemaal zien groeien, maar goed, het is al te zien dat het ruimtelijkheid schept. Gek genoeg vind ik het doodnormaal, ik was er immers al helemaal aan gewend dat die muur er niet meer was. Haha.
De gang naar de keuken gaat natuurlijk ook nog dicht, helaas kunnen we het mooie glas-in-lood raampje niet goed benutten, de koelkast staat er straks achter en die laat geen daglicht meer door. Dus de muur gaat dicht, maar het raampje blijft wel zichtbaar vanuit de gang. Uiteraard.
En dan mijn Brave Raaf! Kon ie eindelijk zijn gave shirtje aan, mouwen nog wat lang, maar wat geeft het. Hij was op de creche jariger dan thuis. Daar hebben ze dan ook een super mooie muts voor hem gemaakt. En maandag is het alweer feest, nou ja, feest... Zeg maar gerust een verdrietige dag, want Raaf neemt afscheid van de creche waar hij zo'n ontzettende fijne 2 jaar heeft doorgebracht. We zijn zo tevreden over Kakelbont, ik vrees dat ik maandag zakdoeken mee moet nemen. En donderdag gaat hij dan naar zijn nieuwe creche in Bloemendaal. De spookjes. Hij is al even wezen wennen, maar dat was maar een uurtje. Nu zal het een halve dag zijn. Zonder slaapje. We zullen zien hoe het gaat. Het zag er leuk uit van binnen. De leidsters lijken ook aardig. Het is wel een hele andere groep, want ze werken met 0-4 jaar door elkaar. Raaf zat nu in een groep met 1-2 jaar. Op zich wel leuk, kunnen ze leuk van elkaar leren.
Goh wat zijn ze zoet aan het spelen zo. Maar dat duurt nooit lang, dan heeft een van de twee weer de locomotief die de ander moet en zal hebben. Zucht... wanneer wordt dit beter? Misschien wel niet. Dan moeten we er maar aan wennen. De komende weken zal het nog even afzien zijn, maar daarna, dan schop ik ze lekker naar buiten. En als het moet, 1 de tuin in, en de ander de straat op. Ga maar leren fietsen! Kan Jonah eindelijk leren te fietsen zonder zijwieltjes.
‘t wordt al steeds meer eigen zo, je huis denk ik?! Leuk om alle vorderingen zo mee te maken hoor. Geweldig shirt van Raaf! En het samenspelen gaat hier ook niet continu goed hoor. Er wordt vaak gebakkeleid over wie wat wanneer mag vast houden. Ze vechten er gelukkig niet om maar van het gezeur alleen al kan ik wel moe worden 
. Björn wil helaas nog niet fietsen zonder zijwieltjes. Hij heeft nu 2x geoefend met Johan en vindt het te moeilijk….wil niet meer.
Moon - 27 03 09 - 09:22
Leuk om het hier een beetje bij te houden! Het gaat ongetwijfeld een heerlijke stek worden! Succes met alle klussen!!
Anja (URL) - 30 03 09 - 10:35