Omdat ik het zelf wel zat was, maar ook weer geen tijd neem voor een verhaaltje... wat mooie plaatjes.

En dan de familieplaat.... Nog van de vakantie, zoals de meeste van deze foto's. 

De lelijke inbouwkast is bijna afgetimmerd, helaas komen we een klein stukje stucplaat te kort. Maar goed, bijna klaar om gestuct te worden. Net als de keuken. En nee, dat is niet de okergele kleur die ik nu ook leuk op de keukemuur heb gedaan. Dat is 'voorstijk', morgen komt de stucadoor het afstucen. Dan komt Willem dinsdag weer om wat elektra voor te bereiden. En dan kan de 16e de keuken geplaatst worden!   

Van een pufclub-genoot die om de hoek woonde, ja - woonde, want ze zijn naar Wales vertrokken voor een jaar, kregen we een speelhuisje voor in de tuin. Kunnen de jongens zich even bezig houden terwijl moeders wat kwasstreken doet. Valt helaas niet mee om te werken als die herrieschoppers er rondlopen.

Maar wat is het leuk in de straat! Zoveel kindjes, en zoveel gezellige mensen in de directe omgeving. Het is echt een erg leuk buurtje. En de kinderen willen gewoon niet meer mee naar huis. Een goed teken. En ik word er ook helemaal gelukkig van, iedere keer als ik er ben. 

Ach ach, hier ben ik lekker aan het verven met Ral 9010. Dat is prima. Maar de andere kleur die ik verzonnen had blijkt te grauw. Bah. Want nu moet ik de pot zelf gaan mengen. En heb ik dan genoeg voor ook beneden? Want zelf mengen is moeilijk om na te maken. Jammer hoor. En het behang in de woonkamer hadden we er toch beter op kunnen laten zitten. Het is er amper af te krijgen! Zit muurvast op de gestucte onderlaag. Maar goed, toch halen we het eraf en dan Muurglad (Alabastine) eroverheen. Een klusje waar ik me op verheug! En dan nog weer schilderen beneden. We zijn er nog niet uit. Welke muren wit en welke zandkleurig. Ik weet het wel, maar Maurice moet overal aan wennen. Hij heeft nog een paar dagen.

De deur is dus dicht! Het voelt heel normaal dat het zo is, en de oorspronkelijke indeling is al erg ver weggezakt. Ik zie het helemaal voor me, als de keuken er straks in zit. Ik hoop dat de aannemer het mooi gaat afwerken allemaal. We zijn er nog niet uit wat er op de vloer moet komen daar waar de muur stond. En dan de kleur voor de achterwand van de keuken, geen idee nog... Nou ja, meerdere, maar ik kan nog niet kiezen. Kortom, we maken vorderingen, maar plenty to do!

Eindelijk konden we dan de Duplotrein geven die we van Maurice' neefje Pelle kregen. Die is al 10 en speelt nu 'net' niet meer met Duplo, dus wij kunen nog even voort. En Raaf is nou eenmaal idolaat van treinen. En wat vond hij het mooi! Helemaal blij met al die spulletjes die erbij zaten. We hebben nu wel erg veel Duplo, zeker met de mooie boerderij die opa Mick hem gaf.  

Natuurlijk was er ook taart. En wat is er mooier dan een taart waar een treintje over rijdt?! Ergens een keer gescoord in de Vomar. Kostte geen drol en wat een plezier. Een piepklein railsje en een opwindbaar Thomastreintje wat dus precies op de taart pastte.  

Er was nog veel meer Thomas, want Betty kwam met een veelkleurig shirt van ThomasTrein - "AAN AAN AAN!" riep hij gelijk. Het handige overalletje was opeens niet zo handig meer, en moest dus uit, en een gewone broek aan. Die had ik gelukkig meegenomen, want er is nog niet zoveel op de Kluijskenslaan. Jeemig, wat is hij blij met dat shirt! Hij heeft het 3 dagen achter elkaar aan gehad. Het lukte amper om het 's avonds uit te trekken, als het maar de volgende dag weer aan mocht. En toen kwamen opa en oma ook nog met een shirt en dat moest daar weer overheen aan.  

Al dagen deed hij het op niet meer dan een halve boterham per dag. Op zijn verjaardagsfeestje had hij nog niks gegeten, dus we waren allang blij met de hapjes van zijn taart. En helemaal omdat hij Koemelkallergie had, en dat het nu na 2 jaar best wel aardig gaat. Geen echt heftige reacties meer. Alleen wat eczeem op zijn handje. Maar we geven nog geen echte melk. Soms wat hapjes van de yochurt, of wat gewone kaas en dat gaat allemaal best goed. Gelukkig, dan kan hij straks zijn 'schade' inhalen.Op zich is hij prima kwa lengte. Hij is nog altijd een halve kop groter dan zijn neefje Yoran, die maarliefst 5 dagen ouder is. Maar goed, wij zijn ook wat langer dan gemiddeld, dat scheelt. Raaf zit dus al in maatje 92. 

De klusfoto's zitten nog op de camera die in het huis ligt. Morgen heb ik weer tijd om te schieten en dan kan ik wat foto's weer gaan plaatsen. Helaas kom ik zelf erg weinig aan klussen toe. Maar als ik dan lekker aan het verven ben, geniet ik er erg van. Ik vind het echt leuk om het huis eigen te maken. Moet wel steeds een knop omzetten, we hebben hier op de Prinsen Bolwerk zo'n fantastisch goed afgewerkt huis, daar kan dit huis niet tegenop, maar ja, daar hebben we dan ook een jaar over gedaan. Dit moet in krap een maand klaar zijn. Gelukkig krijgen we zo af en toe hulp Meindert en vrienden Annelies, Suzan, en Willem die net als in het oude huis de elektra even gemoderniseerd heeft. Toch een prettige gedachte! Twee groepjes erbij. Vrijdag komt de stucadoor de keuken afwerken, en dan kan de keuken de week erop geleverd worden. Ik kan niet wachten! 

We zijn in elk geval echt erg blij met de buurt en horen het dagelijks van anderen uit de buurt dat het zo leuk is. En dan wordt het ook nog voorjaar. Heerlijk om er dan lekker te zitten. Heb vandaag een teakhouten 'parkbankje' besteld om voor de deur te zetten, want daar zitten we nu al erg veel. Heerlijk in het zonnetje. En al dat grut uit de buurt op straat, het is 1 groot feest voor die kinderen, en dus voor ons. Vandaag hadden we een primeur, ik ging Jonah halen van school en er kwam een moeder naar me toe en vroeg of Jonah bij hun mocht spelen. Ik was helemaal overdonderd. Jee, nu al, wat heerlijk voor hem, en voor mij, kon ik mooi nog wat dingetjes doen in het huis. Toen ik hem op ging halen snapte ik heeeel goed waarom Jonah niet mee wilde. Ik wilde er zelf ook niet meer weg. Haha, wat een huis! Een droomhuis wat mij betreft. Tja, Bloemendaal. Je kunt het verwachten. Wat heerlijk als je dan daar lekker van kunt meegenieten.